بررسی مقایسه ای علل و شیوه های خودکشی منجر به مرگ ارجاعی به پزشکی قانونی طی سال های ۸۸-۸۳ در استان ایلام
چکیده
زمینه و هدف: خودکشی از مقولههای مهم سلامت در کشور و مخصوصا استان ایلام میباشد. هدف از این مطالعه بررسی مقایسهای علل و شیوههای خودکشی منجر به مرگ ارجاعی به پزشکی قانونی طی سالهای 88-83 در استان ایلام بود.روش بررسی: این مطالعه از نوع گذشته نگر مقطعی بود که دادههای آن بوسیله چک لیست تهیه شده توسط تیم تحقیقاتی جمعآوری شد. بعد از هماهنگی به عمل آمده با پزشکی قانونی استان ایلام پرونده کل مواد خودکشی منجر به مرگ طی یک دوره شش ساله که بالغ بر 581 مورد بودند استخراج و سپس با استفاده از نرم افزار آماری spss تجزیه و تحلیل شد.یافتهها: یافت های نشان داد که حدود نیمی (47/9%) از کل موارد خودکشی مربوط به گروه سنی 25-16 سال بوده است. مردان 51/5% و زنان5/ 48% کل آمار پژوهش بودند. بالاترین فراوانی مربوط به زنان خانه دار 38/2% و سپس افراد بیکار4 /16% بود. بالاترین آمار خودکشی منجر به مرگ در بین شهرستانها مربوط به شهرستان ایلام با تقریبا نیمی از موارد9/ 48%، سپس شیروان چرداول13/2% و کمترین آمار مربوط به آبدانان با3 /5% بود. بیشترین روشهای اقدام به خودکشی در استان، خودسوزی با نفت46/2%، حلق آویز کردن 28/4% و سلاح گرم 13/8% بود. در اکثر شهرستانها همین الگو مشاهده میشود بجز شهرستان درهشهر که مسمومیت با سم روش غالب اقدام به خودکشی بوده است. در طی دوره شش ساله مورد مطالعه، در تمام سالها فراوانی خودسوزی بیشتر از حلقآویز کردن بوده است بجز سال 86 که آمار حلق آویز کردن بیشتر بوده است. روند کلی خودکشی ها در طی سالهای مورد مطالعه رو به افزایش بوده است.نتیجه گیری:یافتههای پژوهش نشان میدهد که آمار خودکشیها منجر به مرگ رو به افزایش است و الگوی اقدام به خودکشی نیز تغییر چندانی نداشته است. بنابراین لازم است به منظور پیشگیری از این معضل اجتماعی در زمینه حل مشکلات افراد مخصوصا جوانان اقدام شود و آموزش بهداشت روان برای گروه های آسیب پذیر به اجرای درآید