رابطه کمال گرایی، خودکارآمدی، وظیفه شناسی و استرس با به تعویق انداختن امور
چکیده
مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه کمال گرایی، خودکارآمدی و وظیفهشناسی با به تعویق انداختن با میانجی گری استرس، انجام شد. روش: روش این تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری تحقیق کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه محقق اردبیلی بود. از این جامعه 204 دانشجو ( 113دختر، 91پسر) بهطور تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به پرسشنامه های به تعویق انداختن عمومی (gps) کمالگرایی سه بعدی (mps)، بعد وظیفهشناسی پرسشنامه نئو، خودکارآمدی کلی (gss) و استرس ادراک شده (pss) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش تحلیل مسیر استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که کمالگرایی جامعهمدار و استرس تأثیر مثبت و مستقیم، اما وظیفهشناسی و خودکارآمدی تأثیر منفی و مستقیم بر به تعویق انداختن دارند. همچنین خودکارآمدی و وظیفهشناسی به واسطه متغیر استرس اثر غیرمستقیم و منفی بر به تعویق انداختن دارند. کمال گرایی جامعه مدار نیز به واسطه استرس تأثیر غیرمستقیم و مثبت بر به تعویق انداختن داشت. نتیجه گیری: استرس رابطه خودکارآمدی، وظیفه شناسی و کمالگرایی جامعه مدار با به تعویق انداختن را میانجی گری می کند. احتمال می رود استرس یکی از تعیینکننده های اصلی رفتار به تعویق انداختن باشد.