استخراج پروتئین از موکوس شقایق دریایی stichodactyla haddoni و بررسی ویژگی هیستوپاتولوژیک آن روی آبشش ماهی قزل آلای رنگین کمان oncorhynchus mykiss
چکیده
در این تحقیق ترکیبات پروتئینی از مخاط شقایق دریایی stichodactyla haddoni استخراج و اثراتشان بر بافت آبشش بچه ماهی قزلآلای رنگینکمان (oncorhynchus mykiss) در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. شقایق دریایی از ناحیهی جزر و مدی ساحل شرقی جزیرهی هرمز نمونه برداری و بعد از فریز شدن به آزمایشگاه منتقل شدند. سپس، بخش مخاطی نمونهها با استفاده از حلال pbs عصارگیری شد و در دوزهای 5، 10 و 24 میلیگرم پروتئین کل در وزن خشک به سیاهرگ دمی بچه ماهی تزریق و بعد از بی حال شدن ماهی، با روش بافتشناسی کلاسیک تغییرات بافتی آبشش بررسی شد. علائم کشنده از قبیل: آنوریسم، هایپرتروفی سلولهای اپیتلیالی، چماقی شدن و بدفرمی انتهای لاملاها، ادم زیر بافت پوششی، نزدیک شدن لاملاها در ناحیهی بین لاملایی و نکروز در ماهیان هر سه تیمار مشاهده شد. با افزایش دوز میزان آسیب ها بیشتر می شد. بنا بر نتایج به دست آمده، ترکیبات پروتئین موجود در مخاط شقایق دریایی می تواند با ایجاد ضایعات متعدد در بافت آبشش ماهی به عنوان یک بافت دفعی، تنظیم یونی و تنفسی منجر به اختلال در عملکرد آن گردیده که خود می تواند یکی از دلایل مرگ ماهیان شکار شده باشد. نتایج نشان داد که ترکیبات پروتئین موجود در موکوس می تواند با ایجاد ضایعات متعدد در بافت آبشش به عنوان یک بافت دفعی، تنظیم یونی و تنفسی منجر به اختلال در عملکرد آن گردیده که خود می تواند یکی از دلایل مرگ ماهیان شکار شده باشد