تاثیر پپتیدهای استخراجی از موکوس شقایق دریایی stichodactyla haddoni بر بافت آبشش، اسمولاریته و یون های پلاسمای بچه ماهی قزل آلای رنگین کمان oncorhynchus mykiss
چکیده
در این پژوهش، استخراج پپتیدهای موکوس شقایق دریایی و اثرات آن ها بر بافت آبشش بچه ماهی قزل آلای رنگینکمان در شرایط آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفته است. بدین منظور نمونهبرداری از شقایق دریایی stichodactyla haddoni در ناحیه بین جزرومدی سواحل جزیره هرمز انجام گرفت. نمونه ها بعد از فریز شدن به آزمایشگاه منتقل شدند. بخش موکوسی نمونهها با استفاده از pbs عصارهگیری شد. پپتید های پائینتر از 10 کیلودالتون به وسیله فیلتر mwco 10000 میلی پور جدا و به سیاهرگ دمی بچهماهیها تزریق شد. بعد از بی حال شدن ماهیها، با روش های بافتشناسی کلاسیک و ایمونوهیستوشیمی تغییرات بافتی، میزان حضور آنزیم na+/k+-atpase، اسمولاریته و یون های پلاسما در آن ها مورد بررسی قرار گرفت. انواع آسیبهای بافتی شامل هیپرتروفی سلولهای اپیتلیالی، بدشکلی انتهای لاملاها، ادم زیر بافت پوششی، نزدیک شدن لاملاها در ناحیه بین لاملایی و نکروز در بافت آبشش ماهیهای مورد مطالعه مشاهده شد. تزریق این پپتیدها همچنین باعث کاهش یونها و اسمولاریته پلاسمای خون ماهی شد. نتایج نشان داد که این پپتیدهای استخراجی از موکوس شقایق دریایی میتوانند باعث تغییرات بافتی آبشش، تغییر در اسمولاریته و یونهای پلاسمای بچهماهی قزلآلا شوند و در نتیجه این تغییرات باعث اختلال در عملکرد تنظیم اسمزی و در نهایت مرگ ماهی میشود.