نظریه پردازی یادگیری بین سازمانی قابلیت های مدیریت پروژه در کنسرسیوم های بین المللی صنعت نفت ایران
چکیده
یادگیری بین سازمانی به عنوان یکی از منابع اصلی کسب و توسعۀ دانش سازمانی مطرح است. کشورهای در حال توسعه، به دلیل ظرفیت مالی، مدیریتی و تکنولوژیکی محدود خود، از مشارکت شرکت های توانمند خارجی در انجام پروژه های زیربنایی خود بهره می برند. این امر فرصت های فراوانی را برای یادگیری و انتقال قابلیت های مختلف مانند قابلیت مدیریت پروژه از شرکت های خارجی فراهم می کند. این تحقیق با رویکردی استقرایی و با استفاده از استراتژی نظریۀ زمینه ای، ضمن شناسایی عوامل مؤثر بر یادگیری بین سازمانی قابلیتهای مدیریت پروژه، رابطۀ بین این عوامل را در قالب شش قضیه حکمی و یک مدل مفهومی، تبیین نموده است. بر اساس یافته های پژوهش، یادگیری بین سازمانی قابلیت های مدیریت پروژه مستلزم توجه به «عزم شرکت داخلی به یادگیری بین سازمانی» به عنوان مقولۀ مرکزی و سطح قابلیت های شرکت خارجی در مدیریت پروژه، تمایل شرکت داخلی به رشد و توسعۀ قابلیت های خود در مدیریت پروژه و الزام کارفرما به پیاده سازی فرآیندهای مدیریت پروژه به عنوان پیش نیازهای یادگیری بین سازمانی است. ظرفیت یادگیری شرکت داخلی، ظرفیت یاددهی شرکت خارجی و ارتباط و تعامل دو شرکت شرایط بستر ساز یادگیری هستند که از طریق به کارگیری سازوکارهای مناسب یادگیری بین سازمانی، بر میزان یادگیری بین سازمانی قابلیت های ملموس و ناملموس مدیریت پروژه مؤثر واقع می شود.