بررسی اثر بخشی روش درمان فعال سازی رفتاری و قرار دادی گروهی در پیشگیری از عود مصرف مواد افیونی
چکیده
سابقه و هدف: پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی روش درمان فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی بر پیشگیری از عود مصرف مواد افیونی بود. مواد و رو شها: در یک طرح آزمایشی صد و بیست بیمار مرد با تشخیص وابستگی به مواد افیونی ( بر پایه معیارهای (dsm-iv-tr که برای درمان نگ هدارنده با متادون مراجعه کرده بودند به صورت تصادفی به تساوی در سه گروه آزمایشی و یک گروه گواه در هرگروه 30 نفر اختصاص داده شدند:1)گروه درمان با روش فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی همراه با متادون،2)گروه درمان با روش فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی همراه با آموزش حمایت خانواده و متادون،3)گروه درمان با روش شناختی- رفتاری همراه با متادون و 4)گروه درمان با متادون گروه های آزمایشی اول و دوم هشت جلسه و گروه آزمایشی سوم دوازده جلسه تحت روان درمانی گروهی قرار گرفتند. آزمودن یها توسط آزمایش ادرار پنج ماه پس از پایان درمان گروهی مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه گواه بدون هیچ درمان گروهی تنها داروی متادون دریافت کرد. داده ها به کمک روش آماری کای دو (خیدو) مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایح نشان داد که هر سه گروه روش درمان فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی، روش درمان فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی همراه با آموزش خانواده و روش درمان شناختی– رفتاری در کاهش میزان عود، باقی ماندن در درمان از روش درمان با متادون تنها موثرتر بود است. همچنین روش درمان فعال سازی رفتاری قراردادی گروهی به اضافه آموزش حمایت خانواده در حفظ بیماران در درمان و کاهش میزان عود از سه روش دیگر موثرتر بود. بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش به نظر می آید به کارگیری روش درمان فعال سازی رفتاری و قراردادی گروهی به نحو قابل توجهی اثربخشی درمان دارویی را در کاهش و پیش گیری از عود مصرف مواد افیونی افزایش می دهد.