مقایسه ی آثار تمرینات استقامتی و ترکیب تمرین با مصرف مکمل سیر بر سطوح سرمی هموسیستئین و فعال کننده ی پلاسمینوژن بافتی زنان کم تحرک
چکیده
مقدمه: در پژوهش حاضر به مقایسه ی آثار تمرین استقامتی و ترکیب تمرین با مصرف مکمل سیر بر سطوح سرمی هموسیستئین، فعال کننده پلاسمینوژن بافتی (tpa) و برخی شاخص های ترکیب بدنی هم چون وزن، نمایه ی توده ی بدن (bmi) و درصد چربی در زنان کم تحرک پرداختیم. مواد و روش ها: ٢٧ نفر از زنان مراجعه کننده به مجموعه های ورزشی مناطق سه و چهار تهران (میانگین سنی ٥٩/٧±٥٣/٣٨ سال؛ میانگین وزنی ٢٦/٥±٦١/٧٧ کیلوگرم) در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی ها به طور تصادفی به سه گروه فعالیت ورزشی استقامتی، فعالیت استقامتی همراه با مصرف مکمل سیر و گروه شاهد تقسیم شدند. پروتکل تمرین شامل 10 هفته فعالیت هوازی دویدن بر روی تردمیل، به تعداد ٥ جلسه در هفته و با شدت ۶٠ تا ٧٥ درصد حداکثر ضربان قلب بود. افراد گروه تمرین+ مکمل سیر نیز روزانه 2 عدد مکمل سیر (به شکل کپسول های 500 میلی گرمی از نوع nature made) دریافت کردند. در آغاز و ٤٨ ساعت پس از تمرین، سطوح سرمی هموسیستئین و tpa آزمودنی ها مورد بررسی قرار گرفت. جهت بررسی اختلاف های درون گروهی از آزمون تی زوجی و جهت بررسی اختلاف های برون گروهی از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شد. یافته ها: متغیر هموسیستئین در مرحله ی پس آزمون در گروه های تمرین ورزشی به همراه مکمل و تمرین کاهش معنی داری یافت (٠٥/٠p ). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، انجام ١٠ هفته تمرینات استقامتی و مصرف مکمل سیر می تواند از طریق کاهش سطح سرمی هموسیستئین، خطر ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی را در زنان کم تحرک کاهش دهد.