شاخص های چاقی عمومی و چاقی شکمی در پیش بینی رخدادهای قلبی-عروقی در افراددیابتی: هشت سال پیگیری مطالعه ی قند و لیپید تهران
چکیده
مقدمه: شیوع دیابت در جهان در حال افزایش است و بیماری عروق کرونر قلب (chd) علت اصلی مرگ و میر در بیماران دیابتی می باشد. یکی از عواملی که باعث افزایش خطر chd در این بیماران می شود، چاقی است. این مطالعه قصد دارد توانایی متغیرهای چاقی عمومی و مرکزی را در پیش بینی بیماری های قلبی-عروقی (cvd) در بیماران ایرانی مبتلا به دیابت نوع 2 ارزیابی کند. مواد و روش ها: مطالعه شامل 411 مرد و 599 زن برابر و بزرگ تر از 30 سال بدون سابقه ی ابتلا به بیماری های قلبی-عروقی (cvd) بود. با استفاده از تحلیل متناسب کاکس، نسبت های خطر (hrs) تعدیل شده برای cvd به ازای 1 انحراف معیار افزایش در هر یک از شاخص های چاقی شکمی و عمومی، طی دوره ی پیگیری با میانه ی 4/8 سال، محاسبه شد. یافته ها: طی پیگیری 188 مورد cvd (90 مرد و 98 زن) رخ داد. hr تعدیل شده برای عوامل خطرساز در مردان، برای نسبت دور کمر به باسن (whr)، 21/1 و معنی دار بود (05/0=p). در تحلیل چندمتغیره ی تعدیل شده در زنان نیز whr خطر معنی داری داشت، و wc و whtr نیز به طور حاشیه ای با cvd ارتباط داشتند. در زنان whr در حضور مدیاتورهای چاقی نیز بروز cvd را پیش بینی می کرد. نقاط برش whr به ترتیب در مردان و زنان 95/0 و 91/0 بودند. نتیجه گیری: نقش متغیرهای چاقی مرکزی در بروز cvd در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 نسبت به چاقی عمومی بیشتر است و whr مهم ترین شاخص تن سنجی پیش بینی کننده ی بروز cvd در زنان و مردان دیابتی است.