اثربخشی آموزش سازماندهی فضایی- زمانی و آگاهی واجی بر سطح خواندن و نوشتن دانش آموزان مبتلا به اختلال های یادگیری
چکیده
پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش سازماندهی فضایی- زمانی و آگاهی واجی بر سطح خواندن و نوشتن دانشآموزان مبتلا به اختلالهای یادگیری کلاس اول دبستان شهرستان کرج بود. جامعه ی آماری این پژوهش کلیه ی دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری شهر کرج در سال تحصیلی 92-91 بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی بود و به لحاظ روش، شبه آزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون دو گروهی بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی تعداد 30 دانش آموز دختر و پسر از پایه ی اول تحصیلی دبستان انتخاب و در دو گروه آزمایش وکنترل (15 نفر در هر گروه) به عنوان نمونه ی پژوهش حاضر، به صورت مساوی گمارش شدند. ابزار پژوهش حاضر، آزمون تشخیص نارساخوانی شیرازی و نیلی پور بود. به مظور تحلیل دادهها، از روش آماری کوواریانس چند متغیری استفاده شد. تحلیل دادهها نشان داد آموزش سازماندهی فضایی- زمانی و آگاهی واجی بر سطح خواندن و نوشتن دانش آموزان مبتلا به اختلالهای یادگیری مقطع اول دبستان، مؤثر بود و همچنین این تأثیر در دختران بیشتر از پسران بود. بنابراین میتوان گفت برنامه ی آموزش خواندن با کیفیت بالا و هدفمند با ایجاد فرصت های یکسان و مناسب برای یادگیرندگانی که در سطوح مختلف یادگیری قرار دارند، زمینه را برای پیشرفت آنها فراهم میسازد.