تأثیر ادراک های زیرآستانه ای دیداری بر بازشناسی ابرازات هیجانی چهره ای در بین دانش آموزان با و بدون ناتوانی یادگیری
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر تحریکهای زیرآستانهای بر بازشناسی تظاهرات هیجانی چهره و همچنین مقایسهی دو گروه کودکان با ناتوانی یادگیری و عادی در بازشناسی ابرازات هیجانی چهره صورت گرفت. نمونهی پژوهش شامل 45 دانشآموز عادی و 45 دانشآموز با ناتوانی یادگیری میشد. آزمودنی ها برای مقایسه ی تأثیرات پیام های زیرآستانهای در سه گروه (الف. گروه کنترل: بازشناسی ابراز هیجانهای چهره بدونپیام زیرآستانهای، ب. گروه آزمایش اول: بازشناسی ابراز هیجانهای چهره با پیام زیرآستانهای مثبت، ج. گروه آزمایش دوم: بازشناسی ابرازات هیجانی چهرهای با پیام زیرآستانهای منفی، قرار گرفتند.در این پژوهش الگوی تحریک زیرآستانهای به همراه تحریکهای مختلفی از حالات هیجانی چهره به کار گرفته شد: هیجان مثبت(شادی) و هیجان منفی( غمگینی)، تصاویر زیرآستانهای در طول اجرای آزمون بازشناسی مکرراً و به سرعت (حدود 30هزارم ثانیه)ارائه میشدند. نتایج، تأثیر قوی تحریک زیرآستانهای با هیجان مثبت را بر پاسخ دهی بیشتر به ابرازات چهرهای شادی نشان داد. با این وجود، تأثیر تحریک زیرآستانهای هیجان منفی برای بازشناسی تظاهرات چهرهای غم، تنها در گروه دانشآموزان با ناتوانی یادگیری بدست آمد. علاوه بر این، پژوهش اخیر نشان داد که، دانش آموزان گروه عادی ابراز هیجانیغم را بهتر از سایر همتایان با ناتوانی یادگیریشان تشخیص می دهند، این در حالی است که دو گروه تفاوت معناداری در بازشناسی سایر هیجان ها نداشتند. در مجموع نتایج پژوهش نشان داد که واکنش های هیجانی مثبت و منفی می توانند به صورت ناخودآگاه فراخوانده شوند.