بررسی و مقایسه میزان ایمنی زایی پروتئین های نوترکیب زیر واحد اتصالی توکسین های کزاز و بوتولینیوم)تایپ (a
چکیده
مقدمه: تنها واکسن موجود علیه تتانواسپاسمین(عامل اصلی بیماری کشنده کزاز) توکسوئید آن است که مصونیت 10 ساله ایجاد می کند. در حالی که توکسوئید بوتولینوم(عامل بیماری کشنده بوتولیسم) تنها مصونیت 2 ساله ایجاد مصونیت می نماید. این دو توکسین با 36 درصد همولوژی در یک خانواده قرار دارند اما خاطره ایمنی و میزان پاسخ ایمنی هومورال و احتمالاً میزان تولید آنتی بادی علیه هر کدام متفاوت می باشد. هدف از مطالعه حاضر این است که قطعه c از هر دو توکسین کزاز((thc و بوتولینوم تایپ a (bont/a-hc) از نظر میزان ایمنی زایی و تیتر آنتی بادی مورد مقایسه قرار گیرند. مواد و روش ها: بیان پروتئین های نوترکیب thc و bont/a-hc با استفاده از میزبانe. coli bl21 de3 تراریخته با وکتورهای pet28a حاوی این دو ژن در شرایط بهینه انجام گردید. هر دو پروتئین مذکور از فاز محلول عصاره سلولی استخراج و تخلیص شده و بر روی ژلsds-page مورد بررسی قرار گرفتند. سپس تیتر آنتی بادی موجود در سرم حیوانات ایمن با هر کدام از این دو پروتئین ، به وسیله تست الایزا مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت. یافته های پژوهش: نتایج ارزیابی ژل sds-page نشان از بیان و تخلیص مناسب هر دو پروتئین نوترکیب، thc و bont/a-hc در فاز محلول عصاره سلولی داشت. نتایج الایزای سرم حیوانات ایمن با این دو پروتئین نیز نشان داد که تیتر آنتی بادی علیه پروتئین نوترکیب thc بسیار بالاتر از bont/a-hc می باشد. بحث و نتیجه گیری: به نظر می رسد اختلاف تیتر آنتی بادی ممکن است با طول عمر سلول های خاطره ای هر کدام ارتباط داشته باشد که نیاز به مطالعه بیشتری دارد.