بررسی تأثیر استرس صوتی در دوران بارداری بر بروز رفتار اضطرابی فرزندان موش صحرایی
چکیده
سابقه و هدف: با توجه به شیوع و روند رو به افزایش اختلالات رفتاری، به نظر می رسد استرس در دوران بارداری با بروز اختلالات رفتاری در فرزندان مرتبط می باشد. هدف از انجام این مطالعه، تعیین تأثیر استرس صوتی در دوران بارداری بر میزان اضطراب فرزندان نر موشها می باشد. مواد و روشها: سه گروه از مادران باردار از روز 15 تا 21 حاملگی، روزانه به مدت 1، 2 و یا 4 ساعت در معرض استرس صوتی قرار گرفته و یک گروه دیگر دوره بارداری طبیعی را گذراندند. میزان اضطراب فرزندان نر 45 روزه آنها (10 سر در هرگروه)، به وسیله ماز صلیبی شکل مرتفع برآورد گردید. درصد تعداد ورود و مدت زمان سپری شده در بازوی ماز محاسبه شد. همچنین، سطح کورتیکوسترون در موشهای باردار و در فرزندان اندازه گیری گردید و مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته ها: اعمال روزانه استرس صوتی به مدت 2 و یا 4 ساعت در هفته آخر بارداری، سبب افزایش میزان اضطراب در فرزندان گردید (05/0 p<). همچنین میزان کورتیکوسترون سرم در آنها نسبت به حیوانات کنترل بالاتر بود. در مواجهه روزانه با استرس صوتی به مدت یک ساعت، میزان اضطراب و سطح کورتیکوسترون فرزندان مشابه با گروه کنترل بود. نتیجه گیری: مواجهه با استرس صوتی در موشهای باردار، سبب افزایش بروز اضطراب و سطح کورتیکوسترون در فرزندان می شود، و میزان بروز این تغییرات به مدت زمان مواجهه با استرس صوتی بستگی دارد.