مقایسه روش های آزمایشگاهی و کیسه های نایلونی در برآورد تجزیه پذیری ماده خشک برخی مواد خوراکی
چکیده
هدف از این پژوهش مقایسه برآورد تجزیه پذیری ماده خشک برخی مواد خوراکی شامل کنجاله سویا، کنجاله کلزا، دانه جو، دانه ذرت، یونجه خشک و ذرت سیلو شده با استفاده از روشهای آزمایشگاهی وکیسههای نایلونی بود. روش آزمایشگاهی مورد استفاده شامل مرحله هضم شکمبهای در روش تعیین آزمایشگاهی قابلیت هضم ماده خشک بود. تفاوت معنی داری بین دو روش از نظر برآورد بخش سریع تجزیه در مورد تمام مواد خوراکی به جز کنجاله کلزا (07/0= p ) مشاهده شد. دو روش به لحاظ برآورد فراسنجه کند تجزیه در مورد کنجاله سویا (0139/0= p )، دانه جو (0006/0= p )، یونجه خشک (0101/0= p ) و ذرت سیلو شده (0070/0= p ) تفاوت معنیداری با یکدیگر داشتند. بین دو روش در برآورد نرخ تجزیه پذیری مواد خوراکی مورد آزمایش به جز مواد علوفهای تفاوت معنی داری مشاهده نشد. ولی، همبستگی بالایی بین دو روش از نظر برآورد بخش کند تجزیه (72/0= r )، نرخ تجزیه پذیری (89/0= r )، پتانسیل تجزیه پذیری (98/0= r ) و تجزیه پذیری موثر مشاهده شد. نتایج نشان داد که تفاوت هایی بین دو روش از نظر برآورد فراسنجه های تجزیه پذیری وجود دارد، ولی ضرایب همبستگی معنیداردر مورد برآورد برخی از فراسنجه های تجزیهپذیری می تواند نشان از کارایی نسبی روش ابداعی باشد.