اثرات اندازه ذرات یونجه و کنجاله کانولای عمل آوری شده روی ویژگی های فیزیکوشیمیایی جیره در گوسفند زل
چکیده
به منظور مطالعه اثرات اندازه ذرات یونجه (بلند و کوتاه) و فرآوری کنجاله کانولا با اسید هیدروکلریک (فرآوری شده و فرآوری نشده) روی ویژگیهای فیزیکی جیره، توزیع اندازۀ ذرات محتویات شکمبهای و مدفوع از چهار رأس گوسفند دارای فیستولای شکمبه استفاده شد. داده های حاصل از آزمایشات در قالب طرح مربع لاتین مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. به منظور تعیین توزیع اندازه ذرات محتویات شکمبه و مدفوع از روش الک مرطوب و از جریان ملایم آب روی الکها جهت جدا نمودن ذرات از یکدیگر استفاده شد. تعیین دانسیته تودهای به دو صورت bd100 و bd50 (با استفاده از استوانه مدرج 100 و 50 میلیلیتری) انجام شد. با اندازهگیری توزیع اندازه ذرات محتویات شکمبهای خارج شده به هنگام اندازهگیری نرخ ترشح بزاق، اثر جویدن اولیه روی میزان کاهش اندازه ذرات تعیین شد. طبق نتایج این آزمایش با کاهش اندازۀ ذرات، دانسیتۀ تودهای و خاکستر نامحلول جیره افزایش و با افزایش اندازۀ ذرات، ظرفیت نگهداری آب و مادۀ خشک نامحلول افزایش یافت. فرآوری با اسید تغییری در ویژگیهای فیزیکی مورد اندازهگیری نداشت. روند توزیع اندازه ذرات برای کلیه ساعتهای پس از مصرف خوراک (3، 5/7 و 12 ساعت) نشان داد که با افزایش زمان پس از مصرف خوراک درصد فراوانی ذرات بلند روی الکهای بالایی کاهش و به درصد فراوانی ذرات باقیمانده روی الکهای انتهایی افزوده شد. با افزایش زمان پس از مصرف خوراک درصد ذرات فاز قابل عبور از شکمبه افزایش و درصد مواد فاز غیر قابل عبور از شکمبه کاهش یافت. توزیع اندازه ذرات مربوط به مدفوع نشان داد که کاهش معنیداری در اندازه ذرات بلند در مقایسه با اندازه ذرات محتویات شکمبه ایجاد شد. به طور کلی نتایج این آزمایش نشان داد که کنجاله کانولا به عنوان منبع پروتئینی و فرآوری آن هیچ گونه اثر معنیداری بر ویژگیهای فیزیکوشیمیایی و توزیع اندازه ذرات جیرههای آزمایشی نداشتند .