نسبت فلسفه کانت با فلسفه لایب نیتس
چکیده
کانت در فلسفه خود رویکردی انتقادی به تعالیم و نظریه های لایب نیتس اتخاذ کرده است. تلقی کانت از هماهنگی پیشین بنیاد، شهود، و احکام تألیفی و تحلیلی، متفاوت از تعریف و تلقی لایب نیتس است. فلسفه نقدی معنای جدیدی به این مفاهیم می دهد و بر بی سابقه بودن تقسیم احکام به تألیفی و تحلیلی تأکید می ورزد. کانت در نقد عقل محض علاوه بر پاسخ گویی به شکاکیت هیوم، با جزم گرایی فلسفه لایب نیتس نیز به مقابله برمی خیزد. از این رو می توان فلسفه نقدی را، صرف نظر از داوری درباره قوّت و انسجام آن، فلسفه ای اصیل و بدیع به شمار آورد که فلسفه غربی را به مسیر تازه ای سوق می دهد.