مکمل های اسیدهای چرب امگا ۳ و آسیب های ناشی ایسکمی رپرفیوژن در بافتهای قلب، مغز و کلیه
چکیده
ایسکمی طولانی که به دنبال آن رپرفیوژن ایجاد میشود سبب آسیب های شدید در بافتها و ارگان ها میشود و در شرایط کلینیکی مثل جراحی های الکتیو، مشکلات قلبی وعروقی، سکتههای قلبی و مغزی، تروما، شوک، سپسیس و غیره که سبب کاهش خون رسانی و دریافت اکسیژن میگردند، بافت دچار آسیب می شود. تعداد زیادی از مطالعات تا به حال بر روی ارگان های متعددی شامل قلب و کلیه و عصبی انجام گرفته و نشان میدهند که استفاده از رژیم درمانی با اسیدهای چرب امگا 3 به شکل قابل ملاحظه ای قادر است آسیب ناشی از ایسکمی رپرفیوژن را کاهش دهد. برای دستیابی به مقالات مورد نظر پایگاه دادههای pubmed، science direct،google scholar و springer مورد جستجو قرار گرفتند. مطالعات سلولی، حیوانی و انسانی انجام شده بین سالهای 1990 تا 2012، وارد این مطالعه شدند. نتایج مطالعات نشان میدهد که با مصرف رژیم حاوی اسیدهای چرب امگا 3 (پس از 4 هفته)، میزان اسیدهای چرب بلند زنجیر و غیر اشباع در دیواره بطن چپ افزایش و تجمع لکوسیتها در قلب کاهش مییابد. به علاوه نتایج دیگر مطالعات حاکی از کاهش تاکیکاردی و هم چنین فیبریلاسیون دهلیزی در موشهایی که درمان رژیمی حاوی اسیدهای چرب امگا 3 دریافت نمودهاند، میباشد. به علاوه درمان طولانی مدت با اسیدهای چرب غیر اشباع در مدل قلب ایزوله نیز جوابهای مثبتی را برای این موضوع نشان میدهد. درمان با اسیدهای چرب اشباع نشده مانند امگا-3 قبل از شروع ایسکمی قادر است سلولهای میوکارد را مقاوم ساخته و عملکرد بافت میوکارد را بعد از آسیب ایسکمیک بهبود بخشد. در مقایسه نقش امگا-6 را با امگا -3 نشان داده شده که اثر رژیم درمانی با امگا-3 مفیدتر است و قابلیت استفاده کلینیکی نیز دارد. نتایج نشان داد امگا 3 در مقایسه با امگا 6 اثرات مفیدتری داشته و از نظر کلینیکی قابلیت استفاده بیشتری دارد