اثر دایدزئین بر سطح گلوکز، پروفایل لیپیدی و فعالیت آنزیم پاراکسوناز موش های صحرایی دیابتی
چکیده
سابقه و هدف: با توجه به اهمیت دیابت به عنوان یکی از شایع ترین بیماری ها ی غدد درون ریز و اثرات آنتی دیابتیک ایزوفلاون های سویا، در این مطالعه اثردایدزئین به عنوان مهم ترین ایزوفلاون موجود در سویا بر سطح گلوکز، پروفایل لیپیدی و فعالیت آنزیم پاراکسوناز در موش های صحرایی دیابتی بررسی شد. مواد و روش ها: در این مطالعه36 موش صحرایی نر نژاد sprague-dawley به سه گروه سالم، دیابتی و دیابتی مصرف کننده دایدزئین تقسیم شدند. دیابت در اثر تزریق وریدی یک دوز 60 میلی گرمی استرپتوزوتوسین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن که در 05/0 مول به ازای هر لیتر بافر سیترات حل شده بود، در موش های صحرایی ایجاد و سطح گلوکز بالای mg250 به ازای دسی لیتر معیار دیابت در نظر گرفته شد. دایدزئین به میزان mg600 به ازای هر کیلوگرم رژیم با غذای استاندارد پایه مخلوط و به مدت 3 هفته مورد استفاده واقع شد. یافته ها : مکمل یاری با دایدزئین تأثیر معنی داری بر سطح گلوکز خون ناشتا نداشت، اما کاهش معنی داری در سطح تری گلیسرید و ldl در گروه مکمل یاری شده در مقایسه با گروه شاهد دیابتی مشاهده شد (0001/0(p=. میزان hdl نیز در این گروه افزایش یافت (0003/0.(p= دایدزئین تأثیر معنی داری بر عملکرد آنزیم پاراکسوناز در مقایسه با گروه های شاهد نشان نداد، در حالی که مقایسه مقادیر ابتدایی و انتهایی عملکرد این آنزیم در گروه مکمل یاری شده، حاکی از اثر مثبت دایدزئین در جلوگیری از کاهش فعالیت این آنزیم بود (0001/0(p=. نتیجه گیری: دایدزئین می تواند نقش مفیدی در جلوگیری از آشفتگی ایجاد شده در پروفایل لیپیدی ناشی از دیابت و احتمالاً تقویت سیستم آنتی اکسیدانی بدن داشته باشد.