اثر ایمینواکتادین تریس و سولفور در کنترل بیماری سفیدک پودری خیار (golovinomyces cichoracearum) در کشت های مزرعه
چکیده
اثر قارچ کشهای ایمینواکتادین تریس (بلکیوت® wp 40%) و سولفور (سولفولاک® wg 80%)در کنترل بیماری سفیدک پودری خیار با عامل golovinomyces cichoracearum طی سالهای 91-1390 در شرایط مزرعه در کرج بررسی شد. تیمارهای آزمایش های دوزهای مختلف بلکیوت و سولفولاک به عنوان قارچکشهای هدف و کاراتان (دینوکاپ® ec 35%) و سولفور (تیوویت® wg 80%) بهعنوان قارچ کش های مرجع و تیمار شاهد بدون سم پاشی بودند. آزمایش ها با نه تیمار و چهار تکرار در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی اجرا شدند. برای هر کرت آزمایشی ده سطح فرضی بهطور تصادفی انتخاب و شماره گذاری شد. سم پاشی کرت های آزمایشی با مشاهده اولین علائم بیماری آغاز و با فاصله 5، 7، 10 و 14 روز از هم تکرار گردید. سم پاشی تا رسیدن مقدار آلودگی تیمار شاهد به حداکثر آلودگی ممکن در الگوی هورسفال و بارات ادامه یافت. ارزیابی کرت های آزمایشی بر اساس شاخص شدت بیماری (dsi) و درصد پوشش بیماری (fpp) با قرار دادن هرکدام از سطوح فرضی در یکی از گروه های تعریف شده بر اساس الگوی اصلاح شده هورسفال و بارات قبل از هر سمپاشی و 14 روز بعد از آخرین سمپاشی انجام گرفت. میانگین سطوح فرضی برای هر کرت محاسبه شد. مساحت زیر منحنی پیشرفت بیماری و اثربخشی تیمارها نسبت به شاهد با استفاده از دادههای پنج نوبت ارزیابی محاسبه شد. تجزیه واریانس داده ها در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی انجام و میانگین ها بهطریق آزمون چند دامنهای دانکن مقایسه شدند. تجزیه واریانس مرکب دو سال اختلاف معنی داری را بین تیمارها در سطوح 5 و 1درصد نشان داد. مقایسه میانگین ها نشان داد که تیمارهای ایمینواکتادین تریس 75/0 و یک کیلوگرم در هکتار بیشترین تاثیر را در کنترل بیماری داشته و توانستهاند بیماری را به ترتیب 46/89 و 74/90 درصد نسبت به شاهد بدون استفاده از قارچکش کاهش دهند.