مقاله

القای پاسخ های دفاعی و کنترل بیولوژیک بیماری کپک آبی میوه سیب penicillium expansum به وسیله ی مخمر(a۱ rhodotorula mucilaginosa )

جلال غلام نژاد، کارشناس ارشد گروه گیاهپزشکی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران. حسن رضا اعتباریان، استاد گروه گیاهپزشکی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران. فاطمه ناصری نسب، کارشناس ارشد گروه گیاهپزشکی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران.

چکیده

در این تحقیق، جدایه­ی a1از مخمر rhodotorula mucilaginosaبرای کنترل کپک آبی سیبpenicillium expansum به کار گرفته شد. آزمون تست تقابل، متابولیت­های خارج سلولی و مواد فرار در آزمایشگاه برای ارزیابی قدرت بیوکنترلی مخمر به­کار برده ­شد. این جدایه از مخمر رشد قارچ p. expansumرا کاهش داد. در آزمون کشت تقابل، میزان کاهش رشد 97/60 درصد، در مورد گاز فرار 57/90 درصد، و در تست متابولیت های خارج سلولی 36/83 درصد بود. در آزمایش های انباری، چاهک ایجاد شده روی سیب با 40 میکرولیتر سوسپانسیون مخمر آنتاگونیست و 24 ساعت بعد با 20 میکرولیتر سوسپانسیون قارچ عامل بیماری مایه­زنی شد. سیب­های مایه­زنی شده در20 و 5 درجه­ی سانتی­گراد در انبار قرار گرفتند. مساحت لکه­ها در روی سیب­های تیمار شده با مخمر در هر دو دما در مقایسه با شاهد، کاهش معنی­داری نشان دادند. در قسمت دوم آزمایش، توانایی مخمر در القاء دو آنزیم پراکسیداز و کاتالاز و همچنین ترکیبات فنلی در بافت میوه ی سیب بررسی شد. میزان فعالیت آنزیم­های پراکسیداز ،کاتالاز و میزان ترکیبات فنلی کل در روزهای دوم، چهارم، ششم، هشتم و دهم بعد از مایه­زنی عامل بیماری اندازه­گیری شد. این جدایه­ی مخمری، فعالیت آنزیم­های پراکسیداز و کاتالاز را افزایش داد که این افزایش در روز ششم بعد از مایه­زنی عامل بیماری، به حداکثر میزان خود رسید. بیش ترین میزان کل ترکیبات فنلی نیز در سیب های آلوده­ی تیمار شده با جدایه­ی مخمر در روز ششم بعد از مایه­زنی دیده شد که نسبت به شاهد آب مقطر به ­طور معنی­داری افزایش یافته بود.

اسناد مشابه