تأثیر تیمار پوتریسین به روش غوطه وری تحت فشار بر کیفیت پس از برداشت دو رقم انگور (vitis vinifera)
چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسی تأثیر تیمار پوتریسین بر کیفیت میوۀ انگور طی دوره های انبارمانی اجرا شد. میوه های انگور ارقام ریش بابا و الحقی به روش غوطه وری تحت فشار با محلولهای پوتریسین (0، 1 و 2 میلیمولار) تیمار شدند. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد پس از 55 روز انبارمانی تیمار پوتریسین 1 میلی مولار در رقم ریش بابا و غلظت 2 میلی مولار در رقم الحقی به ترتیب با میانگینهای 28/0 و 56/0 کیلوگرم نیرو مؤثرترین تیمارها برای حفظ سفتی بودند. همچنین تیمارهای ذکر شده در هر یک از ارقام پس از پایان دورۀ آزمایش کمترین درصد کاهش وزن را نسبت به شاهد نشان دادند. در رابطه با فعالیت میکروبی پس از 55 روز انبارمانی تیمار پوتریسین 2 میلیمولار با میانگین g-1 cfu 59/3 در رقم ریش بابا به طور معناداری کمترین میزان آلودگی را نسبت به شاهد نشان داد. میوه های تیمار نشده کاهش در میزان ترکیبات فنلی کل، فعالیت ضداکسیداسیونی، اسیدیتۀ قابل تیتراسیون، شاخصهای مختلف رنگ، افزایش کاهش وزن، ph، مواد جامد محلول کل و شاخص رسیدگی (tss/ta) را نشان دادند. تمامی این تغییرات به صورت معناداری تحت تأثیر تیمارهای پوتریسین به تأخیر افتادند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- ساره رحیمی — دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان
- سید حسین میردهقان — استادیار دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان
- مجید اسماعیلی زاده — استادیار دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان