تأثیر شوری بر محتوای یونی، رنگیزه های گیاهی و قندهای محلول و نشاسته گیاه هالوفیت آلوروپوس (aeluropus littoralis)
چکیده
این آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در شرایط گلخانهایدر پزوهشکده ژنتیک و زیست فناوری طبرستان، دانشگاه علومکشاورزی و منابعطبیعی ساری در سال ١٣٨٩، با ۵ سطح شوری ( صفر، ٢٠، ۴٠، ۶٠و ٨٠ دسیزیمنس بر متر) و در سه تکرار اجرا و صفاتی مانند میزان رنگیزههای گیاهی، غلظت قندهای محلول و نشاسته و همچنین میزان عناصر سدیم و پتاسیم در سه بخش برگ، ساقه و ریشه بهصورت مجزا محاسبه شدند. نتایج نشان دادند که با افزایش میزان شوری، کلروفیل a، b، کل و کاروتنوئیدها بهطور معنیداری کاهش پیدا کردند. میزان نشاسته تا سطح ٢٠ دسیزیمنس بر متر روندی افزایشی و پس از آن کاهش معنیداری یافت درحالیکه غلظت قندهای محلول تا سطح ٢٠ دسیزیمنس بر متر کاهش و پس از آن افزایش یافت. شوری بر محتوای یونهای سدیم و پتاسیم در اندامهای گیاه تأثیر معنیداری داشت، بهطوریکه با افزایش شوری، محتوای یون سدیم در تمامی اندامها افزایش، ولی از میزان پتاسیم آنها کاسته شد که این کاهش در ساقه و ریشه معنیدار ولی در برگ معنیدار نبود. نتایج همچنین تجمع بیشتر عنصر سدیم را در شوریهای بالا، در ریشه نشان دادند که شاید علت، برگشت این عنصر از طریق بافت آبکشی از اندام هوایی به ریشه تحت تنش شوری و یا بهدلیل محدودکردنانتقالسدیمبهساقهو نگهداریآندر ریشه بهعنوان یکی از سازوکارهای مقاومت به شوریباشد.این نتایج نشان میدهد که گیاه آلوروپوس یک هالوفیت تجمع کننده نمک میباشد که قادر است تا شوری حدود ٢٠ دسیزیمنس بر متر را تحمل نموده و سپس با افزایش تنش شوری، با تجزیه نشاسته و تولید قندهای محلول، به تعدیل اسمزی کمک کرده و با شوری مقابله کند.