ارزیابی اتصال و سم زدایی آفلاتوکسین m۱ موجود در شیر توسط لاکتوباسیلوس کازئی سویه td۲، پروبیوتیک بومی ایران در شرایط فیزیکو شیمیایی مختلف

محمدرضا1 فخرالاسلام، mohammad reza fakhroleslam islamic azad university, arak branch, arak, iranانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات مرکزی، اراک، ایران پروانه جعفری، parvaneh jafari islamic azad university, arak branch, arak, iranانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات مرکزی، اراک، ایران سید داود حسینی، davoud hosseini razi vaccine and serum research institute, arak, iran.موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، اراک، ایران حمیدرضا مهاجرانی، hamid reza mohajerani microbiology department, faculty of science, islamic azad university, arak branchدانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، ایران علی بناساز، ali banasaz veterinary laboratory science – arakازمان دامپزشکی اراک، ایران مریم تاج آبادی ابراهیمی، maryam tajabadi ebrahimi biology departments, faculty of science, islamic azad university, tehran central branch, iranدانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، ایران

چکیده

سابقه و هدف: آفلاتوکسین ها توسط آژانس بین المللی تحقیقات سرطان (iarc) به عنوان عوامل سرطان زای انسانی طبقه بندی شده اند. میکروارگانیسم های متعددی گزارش شده اند که توانایی متصل شدن یا تخریب آفلاتوکسین ها را در مواد غذایی و خوراکی دارا می باشند. در این پژوهش توانایی اتصال و سم زدایی آفلاتوکسین m1 توسط لاکتوباسیل کازئی سویه ی td2 پروبیوتیک بومی ایران که توسط تاج آبادی و همکاران از ترخینه جدا شده مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: مقدار سم اولیه نمونه های شیر تهیه شده، با کیت الایزا (euro clone) تعیین گردید. بعد از کشت و خالص سازی باکتری در محیط mrs broth، به µl900 شیر حاوی µl50 سم آفلاتوکسین m1 (غلظت ppb100) با ph برابر 7 و µl50 از سویه باکتری به تعداد cfu/ml 109×2 افزوده شد. بعد از h4 گرماگذاری در ºc 37 میزان حذف آفلاتوکسین در شرایط بدون تیمار و نیز با انجام تیمار های فیزیکوشیمیایی اندازه گیری شد. یافته ها: باکتری زنده به تنهایی باعث کاهش آفلاتوکسین m1 می شود (%55.35 ± 0.7568) ولی ایجاد تخریب به دلیل اجازه اتصال بیشتر و بهتر به آفلاتوکسین در تیمار با آنزیم لیزوزیم (%60.03 ± 0.5144) و اسید کلریدریک m2 (%63.61 ± 0.5886) از همه بالاتر بوده و اختلاف معنی داری بین این ها مشاهده شد. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که زنده مانی میکروارگانیسم برای حذف موثر آفلاتوکسین الزامی نیست ولی باکتری تیمار اسیدی شده درصد حذف بالاتری از سم آفلاتوکسین m1 را نشان می دهد. سویه مذکور با %55.35 حذف آفلاتوکسین m1 می تواند به عنوان یک عامل موثر در حذف زیستی آفلاتوکسین از مواد مختلف مورد توجه قرار گیرد.