مقایسۀ انشای دانش آموزان شنوا و ناشنوای پایۀ پنجم دبستان به لحاظ کاربرد انواع آغازگر
چکیده
هدف: پژوهش حاضر به منظور تهیۀ پیکره ای از انشای دانش آموزان شنوا و ناشنوا در پایۀ پنجم دبستان و توصیف و تحلیل زبان شناختی این پیکره به لحاظ کاربرد انواع آغازگر، در چارچوب دستور نقش گرای نظام مند هلیدی و متیسون انجام پذیرفت. روش: این پژوهش از نوع کاربردی و روش آن توصیفی - تحلیلی بود. جامعۀ آماری، شامل کلیۀ دانش آموزان شنوا و ناشنوای پایۀ پنجم شهر تهران بود که از میان تمامی دانش آموزان واجد شرایط، با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، 40 دانش آموز پسر انتخاب شدند. گردآوری داده ها با ارائۀ آزمون انشا مورد مطالعه قرار گرفت و داده های حاصل با استفاده از آزمون t مستقل، تحلیل گردیدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که در تمام موارد بررسی شده در مورد انتخاب انوع آغازگر، بین دانش آموزان شنوا و ناشنوا اختلاف معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: دانش آموزان ناشنوا در مقایسه با همتایان شنوای خود، توانایی و مهارت پایین تری در کاربرد آغازگرهای مرکب و نشان دار دارند.