بررسی کاهش واکه ای و مشخصه های آکوستیکی واکۀ /æ/ در لهجۀ کرمانی
چکیده
هدف از این مقاله مطالعۀ کاهش واکهای واکۀ /æ/ در لهجۀ کرمانی است. کاهش واکهای فرایندی است که در هجای بدون تکیه صورت میگیرد و طی آن واکههای بدون تکیه تغییر یافته و به سوی واکههای دیگر گرایش مییابند. به منظور بررسی کاهش این واکه در لهجۀ کرمانی، تعداد 6 نفر گویشور مرد بومی زبان فارسی شرکت کردهاند که سه نفر از آنها گویشور بومی لهجۀ کرمانی و سه نفر دیگر گویشور بومی لهجۀ معیار هستند. دادههای این تحقیق شامل 4 کلمه میباشد که با استفاده از میکروفون shure و نرمافزار praat در اتاق آکوستیک گروه زبانشناسی دانشگاه صنعتی شریف توسط گویشوران خوانده شده و ضبط شدهاند. سپس مقدار دیرش، انرژی، فرکانس سازههای اول، دوم و سوم، فرکانس پایه و مرکز ثقل طیفی واکۀ موردنظر اندازهگیری شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که دیرش، انرژی و فرکانس پایۀ این واکه در لهجۀ کرمانی کمتر از دیرش، انرژی و فرکانس پایۀ آن در فارسی معیار است. همچنین، نتایج بررسی فرکانس سازههای اول و دوم واکۀ موردنظر تأئیدی است بر این ادعا که واکۀ /æ/ در لهجۀ کرمانی گرایش به سوی مرکز دارد؛ بنابراین، این نوع کاهش واکهای در لهجۀ کرمانی کاهش مرکزگرا نامیده میشود.