پایان‌نامه

بررسی کاهش واکه ای در لهج? کرمانی

چکیده

هدف از این پژوهش، مطالع? کاهش واکه ای لهج? کرمانی است. کاهش واکه ای فرایندی است که در هجای بی تکیه رخ می دهد و طی آن واکه ها به سوی واکه هایی دیگر گرایش می یابند. برای بررسی کاهش واکه ای در این لهجه، از 10 نفر گویشور لهج? کرمانی (پنج زن و پنج مرد) خواسته شد که 24 واژه (که در 12 واژه، واکه ها در هجای تکیه بر و در 12 واژ? دیگر همان واکه ها در هجای بی تکیه قرار داشتند) را سه مرتبه تکرارکنند. صدای این افراد توسط میکروفون شور ضبط شده و به وسیل? نرم افزار پرت مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. سپس، برای هر واژه یک شبکه متنی ساخته شد و مقادیر دیرش، بسامد پایه، بسامد ساز? اوّل، بسامد ساز? دوم، مرکز ثقل طیفی و شدت واکه ها در هجای تکیه بر و بی تکیه اندازه گیری شد. نتایج نشان می دهد که دیرش، بسامد پایه، مرکز ثقل طیفی و شدت واکه ها در هجای بی تکیه به طور معنی داری کاهش می یابد و بسامد سازه های اوّل و دوم واکه ها به سوی بسامد سازه های اوّل و دوم واک? /?/ گرایش پیدا می کند.

اساتید راهنما و مشاور

وحیده ابوالحسنی زاده، گلناز مدرسی قوامی

پایان‌نامه‌های مشابه

  • بررسی کاهش واکه ای در لهج? کرمانی

    پایان‌نامه۲۰۱۳وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه شهید باهنر کرمان - دانشکده علوم انسانیمریم عبدالعلی زاده

    هدف از این پژوهش مطالع? کاهش واکه ای در لهج? کرمانی است. کاهش واکه ای فرایندی است که در هجای بدون تکیه صورت می گیرد. طی آن واکه های بدون تکیه تغییر یافته و به سوی واکه های دیگر گرایش می یابند. به منظور بررسی کاهش واکه ای در لهج? کرمانی، تعداد 12 نفر گویشور مرد بومی زبان فارسی شرک

اسناد مشابه

  • بررسی کاهش واکه ای و مشخصه های آکوستیکی واکۀ /æ/ در لهجۀ کرمانی

    مقالهمطالعات زبان و گویش های غرب ایرانوحیده ابوالحسنی زاده، استادیار، دانشگاه شهید باهنر مریم عبدالعلی زاده، دانشجوی کلرشناسی ارشد، دانشگاه شهید باهنر

    هدف از این مقاله مطالعۀ کاهش واکه­ای واکۀ /æ/ در لهجۀ کرمانی است. کاهش واکه­ای فرایندی است که در هجای بدون تکیه صورت می­گیرد و طی آن واکه­های بدون تکیه تغییر یافته و به سوی واکه­های دیگر گرایش می­یابند. به منظور بررسی کاهش این واکه در لهجۀ کرمانی، تعداد 6 نفر گویشور مرد بومی زبان

  • بررسی کاهش واکه ای در زبان فارسی محاوره ای

    مقالهپژوهش های زبان شناسیشهین شیخ سنگ تجن، شهین شیخ سنگ تجن، محمود بی جن خان

    کاهش واکه ای فرایندی است که همواره در گفتار سریع محاوره ای، در هجاهای بدون تکیه صورت می گیرد و طی آن واکه های بدون تکیه تغییر یافته و به واکه های دیگر گرایش می یابند. کاهش واکه‎ای در زبان فارسی در برخی موارد عبارت است ازگرایش واکه ‎ها به سوی واکه‏های دیگر که در هجاهای بدون تکیه و

  • کاهش واکه ای در زبان فارسی بر اساس انگاره [aiu]

    مقالهپژوهش های زبان شناسیشهین شیخ سنگ تجن، دانشگاه پیام نور محمود بی جن خان، دانشگاه تهران

    کاهش واکه ای به دلیل سرعت گفتار و یا افزوده شدن وند به هجای تکیه بر و جذب تکیه توسط وند، در هجاهای بدون تکیه اتفاق می افتد. کاهش واکه ای در زبانهای مختلف بر اساس دیدگاه های متفاوتی از جمله، کاهش رسایی-بنیاد، کاهش تقابل افزا، کاهش مرکزگرا ، کاهش مرکزگریز و انگارۀ [aiu] مورد بررسی

  • بررسی آوایی کاهش واکه ای در زبان فارسی

    مقاله۲۰۱۵جستارهای زبانیوحید صادقی

    این مقاله به بررسی آوایی کاهش واکه ای در زبان فارسی می پردازد. کاهش دیرش و کیفیت واکه های زبان فارسی در موضع فاقد تکیه با بررسی الگوی تغییرات دیرش و فرکانس سازه های f1 و f2 در بافت های همخوانی مختلف مورد برسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که دیرش واکه های تکیه بر به طور منظم و مستقل

  • کاهش واکه ای در زبان فارسی بر اساس انگاره [AIU]

    کاهش واکه‌ای به دلیل سرعت گفتار و یا افزوده شدن وند به هجای تکیه‌بر و جذب تکیه توسط وند، در هجاهای بدون تکیه اتفاق می‌افتد. کاهش واکه‌ای در زبانهای مختلف بر اساس دیدگاه‌های متفاوتی از جمله، کاهش رسایی-بنیاد، کاهش تقابل افزا، کاهش مرکزگرا ، کاهش مرکزگریز و انگارۀ [AIU] مورد بررسی

  • بررسی صوت­شناختی واکه­های [æ, o, i]در لهجۀ کرمانی/ وحیده ابوالحسنی زاده، میم عبدالعلی زاده

    مقالهزبان پژوهیوحیده ابوالحسنی زاده، استادیار گروه زبان های خارجی، دانشگاه شهید باهنر کرمان (نویسندة مسئول)؛ مریم عبدعلیزاده، دانشجوی کارشناسی ارشد رشتة زبان شناسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان؛

    بررسی صوت­شناختی واکه­های [æ, o, i]در لهجۀ کرمانی وحیده ابوالحسنی زاده[1] مریم عبدالعلی زاده[2] تاریخ دریافت:22/8/91 تاریخ تصویب: 7/2/93 چکیده هدف از این مقاله مطالعۀ کاهش واکه­ای در لهجۀ کرمانی و مقایسۀ آن با لهجۀ فارسی معیار است. کاهش واکه­ای فرایندی است که در هجای بدون تکیه صو