ارزیابی تأثیر نانوسیلیس و فوق روان کننده بر مقاومت سایندگی بتن در سازه های آبی
چکیده
از بتن معمولی به دلیل در دسترس بودن اجزای آن، به صورت گسترده در سازه های آبی استفاده می شود. مقاومت بتن می تواند با افزودن مقداری اندک از مواد ترکیبی به نام نانو مواد، به طور قابل توجهی افزایش یابد و باعث افزایش طول عمر بتن شود. تحقیق حاضر اثر مواد افزودنی نانوسیلیس و فوق روان کننده از نوع پلاستیکرت r-b را بر مقاومت سایشی بتن بررسی کرده است. برای ساخت نمونه های بتن از سیمان تیپ 2 و 5 استفاده شد. نانوسیلیس به مقدار 2، 4، 6، 8 و 10 و فوق روانکننده به مقدار 5/0، 8/0، 1/1، 4/1 و 7/1 درصد وزنی سیمان مورد آزمون در نظر گرفته شد. کلیۀ آزمایش ها در آزمایشگاه بتن در دورههای عمل آوری 7، 28 و 42 روزه اجرا گردید. در مجموع، 60 آزمایش مختلف سایشی روی نمونه اجرا شد. در این آزمایشها مقاومت ساییدگی مصالح درشت دانۀ بتن با سایش و ضربه در دستگاه لوس آنجلس تعیین گردید. نتایج نشان میدهد که با اضافه کردن نانوسیلیس و فوق روان کننده به بتن هایی با سیمان تیپ 2 و 5، مقاومت سایشی آنها در مقایسه با بتن معمولی، ابتدا افزایش و سپس کاهش می یابد. به طوری که مقدار افت جرم با افزایش نانو سیلیس به ترتیب تا 6 و 8 درصد وزنی سیمان، کاهش و پس از آن افزایش خواهد یافت و در مقادیر ذکر شده، کمترین کاهش جرم اتفاق می افتد که مقدار آن نسبت به بتن معمولی 7، 28 و 42 روزه به ترتیب 40، 31 و 50 درصد برای سیمان تیپ 5 و 27، 32 و 50 برای سیمان تیپ 2 کمتر خواهد بود. همچنین در این تحقیق و برای مقاومت سایشی بر اساس نتایج به دست آمده، مقدار بهینه نانوذرات سیلیس 6 درصد و فوق روان کننده 8/0 درصد وزنی سیمان تیپ 2 و برای سیمان تیپ 5 به ترتیب 8 و 8/0درصد وزنی، تعیین شد.