تأثیر مواد فوق روان کننده بر روی بتن
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
در این پایان نامه مقاومت فشاری و مدول گسیختگی بتن های دارای نسبت های آب به سیمان 35/0 و 45/0 مورد مطالعه قرارگرفته اند. درصد میکروسیلیس در این تحقیق برابر صفر و ده درصد وزن سیمان بوده است. مقدار کل مصالح سیمانی در نسبت های آب به سیمان 35/0 و 45/0 به ترتیب برابر 500 و 400 کیلو گرم
فوق روان کننده ها ترکیبات نسبتا جدیدی هستند که به عنوان افزودنیهای بتن به شمار می روند. تولید و مصرف آن ها از سالهای دهه 1960 در ژاپن و آلمان آغاز شد. اولین بار نمکهای نفتالین فرم آلدئیدسولفونه در ژاپن و نمکهای ملامین فرم آلدئیدسولفونه در آلمان استفاده شده است . افزودن این مواد ب
در این تحقیق با بهره گیری از مصالح موجود در شهرخورموج و الیاف و مواد آب بند، پارامتر های مقاومتی بتن از لحاظ فشار و خمش مورد بررسی قرار گرفته است. بدین ترتیب آزمایشات مقاومت فشاری در سنین 7، 28 و90 روزه بر روی آزمونه های مکعبی و آزمایشات مقاومت خمشی در سنین 7، 28 و90 روزه بر روی
خصوصیات فیزیکی و مکانیکی مطلوب بتن از یک سو و سهولت تولید آن از سوی دیگر بتن را به پرمصرف ترین مصالح در صنعت ساخت و ساز تبدیل نموده است. اما درکنار داشتن این ویژگی ها، مقاومت کششی بتن بسیار پایین می باشد؛ به همین علت تقویت بتن و بهبود خواص آن از مهم ترین مواردی است که امروزه مورد
چکیده در این تحقیق دو آزمایش انجام شد، در آزمایش اول تلاش شد تا بهترین ماده محافظ سرمایی نفوذ پذیر و بهترین نسبت رقیق سازی برای انجماد اسپرم فیل ماهی تعیین شود و برای این کار از متانول و دی متیل سولفوکساید به عنوان مواد محافظ سرمایی نفوذپذیر استفاده گردید که هر کدام درغلظت های 5،
واژه روان کاری یا tribology به عنوان علم تسهیل نسبی سطوح در تماس با یکدیگر تعریف شده است و با موضوعاتی همچون فرسودگی، طراحی و جنس مواد در ارتباط است. عدم روانکاری صحیح ماشین آلات علاوه بر آنکه باعث تقلیل راندمان مکانیکی و پایین آمدن بازده زمانی ماشین می شود منجر به فرسایش بیش از
از بتن معمولی به دلیل در دسترس بودن اجزای آن، به صورت گسترده در سازه های آبی استفاده می شود. مقاومت بتن می تواند با افزودن مقداری اندک از مواد ترکیبی به نام نانو مواد، به طور قابل توجهی افزایش یابد و باعث افزایش طول عمر بتن شود. تحقیق حاضر اثر مواد افزودنی نانوسیلیس و فوق روان ک
در راستای توسعه صنعتی و گسترش سازه های بتن آرمه که غالبا در نواحی ساحلی متمرکز گردیده است، اهمیت طراحی و ارزیابی بتن های خودتراکم به صورت غیر قابل تصوری، افزایش یافته است. این پژوهشهای با تمرکز بر استفاده از فوق روان کننده ها کربوکسیلاتی ، فوم سیلیسی و پودر کربنات کلسیم در طراحی
در طرح مخلوط بتن خودتراکم، عملکرد فوق روان کننده ها بهشدت تحت تأثیر دمای محیط قرار دارد؛ این موضوع به علت آن است که درجه حرارت وابسته به سرعت هیدراسیون، بر نرخ جذب فوق روان کننده به مخلوط بتن خودتراکم تأثیر میگذارد. در این تحقیق دمای مخلوط های بتن با توجه به شرایط محیطی فصلهای
از بتن معمولی به دلیل در دسترس بودن اجزای آن، به صورت گسترده در سازههای آبی استفاده میشود. مقاومت بتن میتواند با افزودن مقداری اندک از مواد ترکیبی به نام نانو مواد، به طور قابل توجهی افزایش یابد و باعث افزایش طول عمر بتن شود. تحقیق حاضر اثر مواد افزودنی نانوسیلیس و فوق روان
در این مطالعه رفتار روان پذیری دو سری کوپلیمر آکریلات و متاکریلات در حضور کاتیون های آلی ومعدنی مورد بررسی قرار گرفت. هدف از این بررسی، طراحی و سنتز کوپلیمرهای کربوکسیلاتی در حضور کومونومر های HEMA, AMPS, AAm به عنوان فوق روان کننده بتن است. همچنین تاثیر نوع و میزان گروه های عامل
بررسی سنتز فوق روان کننده های پلی کربوکسیلاتی، عوامل موثر بر ساختار آنها هنگام سنتز و تاثیر پارامترهای ساختاری بر عملکرد فوق روان کننده، موضوع بحث این مقاله می باشد. در این پژوهش سنتز فوق روان کننده های پلی کربوکسیلاتی با استفاده از اکریلیک اسید یا مالئیک انیدرید با پلی اتیلن گلی