بررسی عوامل مؤثر بر آسیب های مکانیکی وارد شده به غده های سیب زمینی در برداشت مکانیزه
چکیده
در این تحقیق، با اجرای عملیات برداشت مکانیزۀ سیب زمینی با یک دستگاه سیب زمینی کن مجهز به زنجیر نقالۀ بدون تکاننده، در شرایط مختلف رطوبت خاک، سرعت پیشروی تراکتور و عمق کار تیغه، اثر هر یک از عوامل مذکور و اثر متقابل آنها بر میزان افت کمی و آسیب دیدگیهای مکانیکی به محصول بررسی و شرایط بهینه برای کاهش میزان آسیبهای وارد شده به غده های سیب زمینی تعیین گردید. طرح آزمایشی مورداستفاده از نوع کرت های نواری خرد شده با سه فاکتور در قالب بلوک های کامل تصادفی و سه تکرار بود. میزان آسیبهای مکانیکی واردشده به غده های سیب زمینی در برداشت به روش مکانیزه با برداشت به روش سنتی (دستی) با آزمون t مورد مقایسۀ آماری قرار گرفت. با افزایش سرعت پیشروی به ویژه در خاک مرطوب، احتمالاً به دلیل افزایش حجم خاک انتقال یافته با نقالۀ ماشین، بر میزان غده های سیب زمینی دفن شدۀ پس از برداشت افزوده شد. در رطوبت پایین خاک، افزایش سرعت پیشروی تا 3 کیلومتر در ساعت، باعث کاهش میزان آسیبدیدگی پوست غده ها شد. شرایط بهینه برای برداشت مکانیزۀ سیب زمینی با حداقل افت کمی و آسیبهای مکانیکی وارد شده به محصول، رطوبت خاک 15-10 درصد بر پایۀ وزن خشک (60-40 درصد ظرفیت مزرعه ای خاک) و سرعت پیشروی 3-2 کیلومتر در ساعت تعیین گردید. در روش برداشت سنتی، آسیبها از نوع بریدگی غده هاست و در روش برداشت مکانیزه آسیب دیدگی پوست غده ها درصد بیشتری دارد. در حالت کلی، شدت آسیب های خارجی وارد شده به غده های سیب زمینی در روش سنتی نسبت به روش مکانیزه به طور معنی داری بیشتر است.