تحلیل ساختاری حکایت دقوقی در مثنوی مولانا
چکیده
در فایل اصل مقاله موجود است
در فایل اصل مقاله موجود است
در فایل اصل مقاله موجود است
حکایت دقوقی در مثنوی معنوی مولانا، شرح «واقعه»ای استثنایی و دیدار با اولیاء الله، آن هم در صورتها و تبدیلهای گوناگون، برای عارفی واصل به نام «دقوقی» است. اگرچه برای مولانا جلالالدین بلخی نیز، مانند دیگر ارباب و اصحاب تصوف، رمز و تمثیل اهمیت حیاتی دارد؛ تا آنجا که جهان با آنان
نشانه- معناشناسی به عنوان یکی از شیوه های نقد ادبی نو، در قالب فرآیندها و در ابعاد مختلفی مطرح می شود که یکی از آن ها، فرآیند تنشی است. در فرآیند تنشی، بین عناصر نشانه- معنایی، رابطه ای به وجود می آید که معنا از کم رنگ ترین تا پُر رنگ ترین شکل آن، در نوسان است. بر این اساس، در جر
نشانه- معناشناسی به عنوان یکی از شیوههای نقد ادبی نو، در قالب فرآیندها و در ابعاد مختلفی مطرح میشود که یکی از آنها، فرآیند تنشی است. در فرآیند تنشی، بین عناصر نشانه- معنایی، رابطهای به وجود میآید که معنا از کمرنگترین تا پُررنگترین شکل آن، در نوسان است. بر این اساس، در جر
بیان مسئله: در سبکشناسی شناختی، نظریة دنیاهای محتمل برای درک پیرنگهای متضاد و متناقض روایتها به کار میرود. اصول این نظریه نوع خوانش روایت ادبی و تأثیرات متقابل متن و خواننده را تبیین میکند. روایتشناسی دانشی بینارشتهای است؛ به همین سبب، رویکرد پساکلاسیک آن با رشتههای دیگر
یکی از روشهای مطالعه و پژوهش در متون ادبی کلاسیک بهکارگیری نظریات جدید در خوانش این متون است. به این مطالعات که با استفاده از نظریات مطرح در علومی نظیر جامعهشناسی، روانشناسی، اسطورهشناسی و مردمشناسی انجام میشود، مطالعة بیرونی ادبیات میگویند. در این مقاله «حکایت مرد بغدادی» از دفت