مقاله

سطح سلینیوم سرم خون بیماران مبتلا به بیماری هوچکین و مقایسه ی آن با افراد سالم

طالب آزرم، استاد، گروه داخلی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران هدی آزرم، کارشناس ارشدزیست شناسی گیاهی، اصفهان، ایران آرزو آزرم، کارشناس ارشدزیست شناسی مولکولی، اصفهان، ایران مهدی تذهیبی، استادیار، گروه آمار، دانشکده ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

چکیده

مقدمه: نظر به اهمیت سلنیوم در پیش گیری از تولید مواد اکسیدان و رادیکال های آزاد در داخل سلول های فعال بدن بالاخص سلول های سیستم دفاعی و t cellها و پیشگیری از بروز موتاسیون نئوپلاسیک اقدام به بررسی سطح سلنیوم در بیماران مبتلا به هوچکین نمودیم. روش ها: این مطالعه بر روی 43 مورد بیمار مبتلا به بیماری هوچکین قبل از هر گونه درمان و در مراحل staging بیماری به عنوان گروه مورد و 30 فرد سالم از برادران و خواهران بیماران در محدوده ی سنی و شرایط مکانی، تغذیه ای و آب و هوایی مشابه به عنوان گروه شاهد انجام شد یافته ها: متوسط سطح سلینیوم سرم بیماران هوچکینی 914/50 میکروگرم در لیتر و متوسط سطح سلنیوم در گروه شاهد 12/72 میکروگرم در لیتر بود و تفاوت آماری معنی داری بود (001/0 > p). متوسط میزان سلنیوم بیماران هوچکینی بر حسب نوع پاتولوژی (subtype) و بر حسب مرحله ی پیشرفت بیماری staging)) مورد بررسی آماری قرار گرفت (001/0 (p = نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که در مراحل پیشرفته ی بیماری و یا پاتولوژی بدخیم تر بیماری، کاهش سلنیوم سرم واضح تر است.

اسناد مشابه