تاثیر برنامه توانمندسازی بر خود کارآمدی مادران دارای کودک مصروع در زمینه های تطابق روانی، کسب حمایت و دریافت اطلاعات
سپیده غلامی، s. gholami operating room department, nursing & midwifery school, north khorasan university of medical sciences, bojnurd, iranگروه اتاق عمل، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران طیبه ریحانی، t. reyhani pediatric & infant department, nursing & midwifery school, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranگروه پرستاری کودک و نوزاد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران مهران بیرقی طوسی، m. beyraghitoosi pediatric department, medicine school, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranگروه کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران حمیدرضا بهنام وشانی، h.m. behnam vashani pediatric & infant department, nursing & midwifery school, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranگروه پرستاری کودک و نوزاد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
اهداف: بیماری صرع از شایع ترین اختلالات عصبی در دوره کودکی است. در مورد کودکان مصروع، غالباً مادران نقش مراقب اصلی را بر عهده دارند که فشارهای روانی زیادی را متحمل می شوند. هدف این مطالعه، بررسی تاثیر توانمندسازی بر خود کارآمدی مادران دارای کودک مصروع در زمینه های تطابق روانی، کسب حمایت و دریافت اطلاعات بود. مواد و روش ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی دوگروهه قبل و بعد با گروه کنترل در سال 1393، 100 نفر از مادران دارای کودک مصروع بستری شده در بخش اعصاب بیمارستان قائم(عج) مشهد به روش نمونه گیری آسان انتخاب شده و با تخصیص تصادفی در دو گروه آزمایش (50 نفر) و کنترل (50 نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسش نامه خودکارآمدی مراقب بود. برنامه توانمندسازی فقط برای گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. خودکارآمدی مادران، قبل و بعد از مداخله، در دو گروه مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس داده ها به کمک نرم افزار spss 11.5 و با استفاده از آزمون های آماری t مستقل، t زوجی، مجذور کای، دقیق فیشر و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: میانگین نمرات خودکارآمدی در ابعاد تطابق روانی، کسب حمایت و دریافت اطلاعات، قبل از مداخله، بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشت (05/0p>)، ولی دو گروه بعد از مداخله با یکدیگر تفاوت معنی دار داشتند (001/0p<). همچنین در گروه آزمایش، میانگین نمرات بعد از مداخله به طور معنی داری بیشتر از قبل از مداخله بود (001/0p<). نتیجه گیری: برنامه توانمندسازی، خود کارآمدی مادران دارای کودک مصروع را در زمینه های تطابق روانی، کسب حمایت و دریافت اطلاعات افزایش می دهد.
اهداف: بیماری صرع از شایعترین اختلالات عصبی در دوره کودکی است. در مورد کودکان مصروع، غالباً مادران نقش مراقب اصلی را بر عهده دارند که فشارهای روانی زیادی را متحمل میشوند. هدف این مطالعه، بررسی تاثیر توانمندسازی بر خودکارآمدی مادران دارای کودک مصروع در زمینههای تطابق روانی، ک
مقاله۲۰۲۲توانمند سازی کودکان استثناییساجده ودودی، علی اکبر ارجمندنیا، مریم فکری
پژوهش حاضر با هدف طراحی و بررسی اثربخشی برنامه توانمندسازی شناختی- رفتاری مادران دارای کودک طیف اتیسم بر بهبود تعامل با کودک انجام شد. این پژوهش از نوع شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری 30 مادر داوطلب دارای کودک اوتیسم بود که به روش نمونهگیری
چکیده مقدمه: تولد کودک کم توان ذهنی بر جنبه های مختلف زندگی والدین تأثیر می گذارد. بار روانی و عدم انعطاف پذیری شناختی در مادران دارای فرزند با کم توانی ذهنی مشکلات روان شناختی متعددی را ایجاد می کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی توانمندسازی روان شناختی بر بار روانی و انعطاف پ
مقدمه: تولد هر کودک مبتلا به اوتیسم مشکلات متعددی را برای والدین به همراه دارد. عدم ابراز هیجانی و بار روانی در مادران دارای فرزند مبتلا به اوتیسم مشکلات روانشناختی را ایجاد میکند. از اینرو، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی برنامه آموزش والدین کازلوف بر ابراز هیجان و بار روانی
پژوهش با هدف بررسی تأثیر برنامه آموزش والدگری مثبت بر سلامت روانی و رضامندی زناشویی مادران دارای کودک اختلال یادگیری ویژه پایه ششم ابتدایی اجرا شد. طرح پژوهشی استفادهشده در این تحقیق، یک طرح نیمهآزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون و با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش، ما
هدف پژوهش، بررسی اثر بخشی آموزش مبتنی بر شفقت خود بر سرمایه روان شناختی و بهزیستی اجتماعی در مادران دارای کودک آهسته گام بود. از این جامعه با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند تعداد 30 مادر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه گواه قرار گرفتند. جهت گردآوری دادهها از پ