مقاله

بررسی زمان‬های پیگیری و پیش آگهی بیماران مبتلا به کارسینوم سلول های سنگفرشی دهان با استفاده از مدل چند وضعی مارکوف

سحر مسعودی، s masoudi department of biostatistics, university of social welfare and rehabilitation sciences, evin, daneshjou blvd, koodakyar ave, tehran, iranکار شناس ارشد، گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی فریدون پوردانش، f pourdanesh associate professor department of oral and maxillofacial surgery, faculty of dentistry, shahid beheshti university of medical sciences, evin, daneshjou blvd, koodakyar ave. tehran, iranدانشیارdmd، گروه جراحی فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی اکبر بیگلریان، a biglarian assistant professor of biostatistics, department of biostatistics, university of social welfare and rehabilitation sciences, evin, daneshjou blvd, koodakyar ave. tehran, iranدانشیار، گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی مهدی رهگذر، m rahgozar associate professor of biostatistics, department of biostatistics, university of social welfare and rehabilitation sciences, evin, daneshjou blvd, koodakyar ave. tehran, iranتهران، اوین، بلوار دانشجو، خیابان کودکیار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه آمار زیستی

چکیده

مقدمه و اهداف: در این مطالعه سعی شده خطر عود، تومور ثانویه و متاستاز را با توجه به وضعیت بالینی بیماران مبتلا به کارسینوم سلول های سنگفرشی دهان برآورد شود و پیش آگهی بیماران را پس از اتمام درمان ارایه کند. روش کار: در این مطالعه کوهورت گذشته نگر، 147 بیمار بدخیمی سلول های سنگفرشی دهان بالای 40 سال از بانک اطلاعاتی برنامه مراقبت، اپیدمیولوژی و نتیجه نهایی ایالات متحده آمریکا بین سال های 2010-1973 بررسی شدند. متغیرهای مطالعه: جنس، نژاد، مرحله پیشرفت، درجه هیستولوژیک و محل تومور، روش درمان، زمان تشخیص و مرگ، با مدل چندوضعی مارکوف در نرم افزار r تحلیل شدند. یافته ها: در مدت پیگیری بیماران (میانه 33 ماه)، 50 (01/34 درصد) مورد عود، 125(03/85 درصد) مورد تومور ثانویه، 25 (01/17 درصد) مورد متاستاز و 59 (13/40 درصد) مورد مرگ رخ داد. تومورهایی که با تهاجم لنفاوی همراه بودند ، 37/1 (فاصله اطمینان 95 درصد: 05/2-05/1) برابر نسبت به تومورهایی که در مراحل اولیه بودند، احتمال رخداد تومور ثانویه را دارند و پس از آن 33/2 (فاصله اطمینان 95 درصد: 18/4-29/1) برابر بیشتر در خطر مواجهه با مرگ . با گذشت یک سال از اتمام درمان احتمال مرگ برای بیماری که با عود موضعی یا تومور ثانویه مواجه شده بودند؛ تقربیاً یکسان بود، اما پس از 5 سال بیماران با عود موضعی بیش تر در معرض خطر مرگ قرار دارند. نتیجه‏ گیری: آگاهی تقریبی از زمان و موقعیت بعدی بیمار با توجه به شرایط بالینی او می تواند یکی از راه های تشخیص و درمان به موقع و در نتیجه کاهش مرگ ومیر این بیماران شود.

اسناد مشابه