برآورد میزان بقای مبتلایان به سرطان مری و برخی عوامل مرتبط با آن، در استان گلستان در سال۱۳۸۷

زهرا نورافکن، z nourafkan department of epidemiology, school of public health, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranکارشناسی ارشد اپیدمیولوژی، دپارتمان اپیدمیولوژی دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران پروین یاوری، p yavari professor of epidemiology, department health & community medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranدکتری تخصصی اپیدمیولوژی،استاد اپیدمیولوژی دانشکده پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران غلامرضا روشندل، gh roshandel liver and gastrointestinal research center, golestan university of medical sciences, iranدانشجوی دکترای تخصصی اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی گلستان داوود خلیلی، d khalili assistant professor at prevention of metabolic disorders research center, research institute for endocrine sciences, tehran, iranدکتری تخصصی اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات پیشگیری از بیماری های متابولیک، پژوهشکده غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ناصر بهنام پور، n behnam pour haematology and oncology reasech center, golestan, iranدانشجوی دکتری تخصصی آمار زیستی، مرکز تحقیقات هماتولوژی وانکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، ایران فرید زایری، f zayeri assistant professore of biostatistics, paramedical sciences faculty, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranدکتری تخصصی آمار زیستی، استادیار دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

چکیده

مقدمه و هدف: استان گلستان از نظر میزان ابتلا به سرطان مری یکی از مناطق پر خطر در دنیاست. در مطالعه حاضر میزان بقای مبتلایان سرطان مری به صورت مبتنی بر جمعیت، بررسی شد. روش کار: در این مطالعه طولی، 223 بیمار مبتلا به سرطان مری که در سال های 1386 تا 1387 در مرکز ثبت مبتنی بر جمعیت سرطان استان گلستان ثبت شده بودند، وارد مطالعه شدند. با استفاده از روش کاپلان مایر، میانه بقا اندازه گیری و برای مقایسه میزان های بقا در زیرگروه ها، از آزمون لگاریتم رتبه ای استفاده شد. برای بررسی ارتباط متغیرهای مختلف با میزان بقا، نسبت خطر تعدیل شده ( hradj ) با استفاده از مدل رگرسیون چند متغیره کاکس محاسبه شد. نتایج: از مجموع 223بیمار، 129(8/57%) نفر مرد بودند. میانگین سنی بیماران5/12± 3/64 بود. میانه بقا در افراد مورد مطالعه حدود 11 ماه بود. میزان بقا 6 ماهه، یک ساله و 3 ساله، به ترتیب 69%، 47 % و 14% بود. نتایج مدل رگرسیون کاکس نشان داد که نسبت خطرتعدیل شده برای مرگ در مرحله متاستاز، نسبت به مرحله موضعی، 89/13 برابر (فاصله اطمینان 95%: 32/24-93/7) و در شغل کارگر نسبت به کارمند، 4/2 برابر (فاصله اطمینان 95%: 47/1-8/3) بیشتر بود. نتیجه گیری: میزان بقای مبتلایان به سرطان مری در استان گلستان، نسبت به گزارش های پیشین از این منطقه، افزایش داشته است. با این حال، این میزان نسبت به کشورهای پیشرفته همچنان پایین است.