مقایسه اثر بخشی استفاده از نرم افزار شبیه سازی برونکوسکوپی مبتنی بر وب با روش سنتی بر میزان دانش تراکئوبرونشیال رزیدنتهای بیهوشی

سیروس امیرعلوی، c amir alavi anesthesiology dept, clinical research development center ,guilan university of medical sciences (gums), rasht, iran.گروه بیهوشی، مرکز توسعه تحقیقات بالینی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران. ایده دادگران، i dadgaran medical education research center , guilan university of medical sciences (gums), rasht, iran.مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، معاونت آموزشی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران. منوچهر آقاجانزاده، m aghajanzadeh respiratory disease research center, guilan university of medical sciences (gums), rasht, iran.گروه جراحی، مرکز تحقیقات بیماری های ریه، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران. سید علی علوی، sa alavi respiratory disease research center, guilan university of medical sciences (gums), rasht, iran.گروه داخلی، مرکز تحقیقات بیماری های ریه، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران. افسانه دهقان، a dehghan razi hospital, guilan university of medical sciences (gums), rasht, iran.دانشگاه علوم پزشکی گیلان مریم نعمتی، m nemati razi hospital, guilan university of medical sciences (gums), rasht, iran.گروه بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران. سمانه غضنفر طهران

چکیده

مقدمه: برونکوسکوپی یک ابزار ضروری جهت اداره راه هوایی بیماران جهت اهداف درمانی و تشخیصی می ­باشد. اگرچه کسب مهارت کافی بر بالین بیمار به علت مشکلات اخلاقی و تکنیکی دشوار است. روش­های متعددی جهت آموزش این تکنیک به دستیاران بکار گرفته شده است. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی استفاده از نرم­ افزار شبیه­ ساز برونکوسکوپی در دانش آناتومیک تراکئوبرونشیال در دستیاران بیهوشی صورت گرفت. روش­ ها: این مطالعه به روش نیمه تجربی quasi-experimental بر روی 28 نفر از رزیدنت­های بیهوشی دانشگاه علوم­ پزشکی گیلان انجام شد. رزیدنت­ ها بصورت تصادفی در دو گروه سنتی و گروه شبیه ­ساز برونکوسکوپی قرار گرفتند. ابتدا از هر دو گروه پیش­ آزمون بصورت 15 تست چهارجوابی الکترونیکی بعمل آمد. سپس باتوجه به گروه­ های مورد مطالعه آموزش ­های لازم ارائه و مجدداً پس آزمون از هر دوگروه گرفته شد. متغیرهای دموگرافیک (سن، جنس، مقطع تحصیلی)، نمره پیش و پس آزمون ثبت شد. در نهایت داده­ های جمع­ آوری شده توسط نرم افزار spss با استفاده از آمون های t زوج و مستقل مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته­ ها: تفاوت آماری معنی ­داری از لحاظ سن، توزیع جنسی، مقطع تحصیلی میان دو گروه وجود نداشت. میانگین و انحراف ­معیار نمره پیش آزمون روش کنترل 17/82±55/83 و در گروه شبیه ­ساز 13/71±66/33 بود (0/280=p). اما در بررسی نمره پس آزمون، میانگین و انحراف­ معیار در گروه کنترل به 10/84±90/83 و در گروه شبیه ­ساز به 43/14±17/119 ارتقاء پیدا کردند (0/0001>p). نتیجه­ گیری: استفاده از روش شبیه ­سازی سبب افزایش آگاهی دستیاران در دانش آناتومی تراکئوبرونشیال می­شود که این امر خود می­ تواند منجر به افزایش مهارت انجام برونکوسکوپی در این افراد گردد.