بررسی شیوع خوددرمانی با دارو و عوامل مرتبط با آن در دانشجویان دانشکد ههای پزشکی و پیراپزشکی شهرستان رامسر ۱۳۹۴
عبدالستار سیدخوجه، abdolsattar seyyedkhouje bsc of public health, nursing and midwifery faculty of fatemezahra of ramsar, babol university of medical sciences, babol, iranکارشناسی بهداشت عمومی، دانشکده پرستاری و مامایی فاطم هالزهرا رامسر، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران محبوبه نصیری، mahboobe nasiri msc of nursing education, faculty member, nursing and midwifery faculty of fatemezahra of ramsar, babol university of medical sciences, babol, iranکارشناسی ارشد آموزش پرستاری و عضو هیئت علمی، دانشکده پرستاری و مامایی فاطم هالزهرا رامسر، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران عباس شمسعلی نیا، abbas shamsalinia assistant professor, nursing and midwifery faculty of fatemezahra of ramsar, babol university of medical sciences, babol, iranاستادیار، دانشکده پرستاری و مامایی فاطم هالزهرا رامسر، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران نعمت اله آهنگر، nematollah ahangar associate professor, international faculty, ramsar branch, mazandaran university of medical sciences, babol,iranدانشیار، دانشکده بی نالملل واحد رامسر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، بابل، ایران رقیه باباپور، roghayye babapour bsc of public health, nursing and midwifery faculty of fatemezahra of ramsar, babol university of medical sciences, babol, iranکارشناسی بهداشت عمومی، دانشکده پرستاری و مامایی فاطم هالزهرا رامسر، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
سابقه و هدف: خوددرمانی یکی از مشکلات مهم اجتماعی و بهداشتی جهان و ایران است که میزان آن رو به افزایش می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی شیوع خوددرمانی و عوامل مرتبط با آن در دانشجویان دانشکده های علوم پزشکی و پیراپزشکی شهرستان رامسر در سال 1394 انجام شد. مواد و رو ش ها: این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی- مقطعی می باشد که 456 نفر از دانشجویان دانشکده های علوم پزشکی و پیراپزشکی شهرستان رامسر در آن مشارکت نمودند. شایان ذکر است که اطلاعات جامعه هدف به وسیله پرسشنامه محقق ساخته گردآوری شد و توسط نرم افزار spss 19 و آزمو نهای توصیفی- تحلیلی ( chi-square ) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در پژوهش حاضر، میزان خوددرمانی معادل 51/ 3 درصد برآورد شد که این میزان در بین دانشجویان دختر و پسر ب هترتیب 51/ 5 و 05/ 9 درصد بود. همچنین، بیشترین داروهایی که توسط جامعه هدف مورد استفاده قرار گرفته است، داروهای ضددرد ) 49/ 6 درصد ( بوده و بیشترین بیمار ی هایی که منجر به خوددرمانی گردیده است، سرماخوردگی و سردرد م یباشد )به ترتیب 37 و 20/ 7 درصد(. متداول ترین روش تهیه دارو جهت اقدام به خوددرمانی نیز تهیه دارو از داروخانه بوده است ) 53/ 3 درصد(. علاوه براین، دانشجویان رشته بهداشت عمومی و داروسازی به ترتیب با 57/ 4 و 52/ 4 درصد، دارای بیشترین موارد اقدام به خوددرمانی بودند. شایان ذکر است که در پژوهش حاضر، 20/ 7 درصد از دانشجویانی که اقدام به خوددرمانی کرده بودند، دچار عوارض ناشی از مصرف دارو شدند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، جهت کاهش میزان خوددرمانی در بین دانشجویان علوم پزشکی و پیراپزشکی که قشر تحصیل کرده جامعه م یباشند و نقش مهمی در بالابردن سطح فرهنگی جامعه دارند، پیشنهاد می شود آموزش های مناسبی در جهت تغییر نگرش و عملکرد آن ها در مورد مصرف دارو و عوارض احتمالی آن ارائه شود.
Background & Objectives: Self-medication is one of the major social and health problems in Iran and other parts of the world, the prevalence of which is on a growing trend. Herein, we aimed to evaluate the prevalence of self-medication and its related factors among students of Me
مقالهمجله اپیدمیولوژی ایرانابوالقاسم پور رضا، a purreza professor of tehran university of medical science, faculty of health, health care management and health economic department, iranاستاد دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده بهداشت، گروه علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، ایران علی خلفی، a khalafi instructor of torbateheydariyeh university of medical science, torbateheydariyeh, iranمربی دانشکدۀعلوم پزشکی تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایران اکبر قیاسی، a ghiasi instructor of zabol university of medical science, faculty of health, management and health information technology department, iranمربی دانشگاه علوم پزشکی زابل، دانشکده بهداشت، گروه مدیریت و فناوری اطلاعات سلامت، ایران فرخ مجاهد
مقدمه و اهدف: خود درمانی یکی از مسایل مهم بهداشتی – اجتماعی است. مطالعه حاضر به منظور بررسی خوددرمانی و عوامل مؤثر بر آن در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال،1390 انجام گرفته است. روش کار: این مطالعه از نوع مطالعه های توصیفی– تحلیلی است و به صورت مقطعی انجام شد. در این مط
مقدمه و اهدف: خود درمانی یکی از مسایل مهم بهداشتی – اجتماعی است. مطالعه حاضر به منظور بررسی خوددرمانی و عوامل مؤثر بر آن در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال،1390 انجام گرفتهاست. روش کار: این مطالعه از نوع مطالعههای توصیفی– تحلیلی است و بهصورت مقطعی انجام شد. در این مط
مقالهپوست و زیباییرامین طاهری، ramin taheri department of internal medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranگروه بیماری های داخلی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان عباس زیاری، abbas ziari department of community medicine, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranگروه پزشکی اجتماعی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان مجید میرخانی، majid mirmohammadkhani research center for social determinants of health, department of community medicine, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iranمرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان فاطمه طالبی کیاسری
زمینه و هدف: هیرسوتیسم اثرات نامطلوبی بر سلامت روان و کیفیت زندگی افراد دارد، بنابراین بررسی شیوع و عوامل مرتبط با آن در جوامع مهم است. هدف از انجام این مطالعه تعیین شیوع هیرسوتیسم و عوامل مرتبط با آن در دانشجویان ساکن خوابگاه های دانشگاه علوم پزشکی سمنان می باشد. روش اجرا: در ای
زمینه و هدف: هیرسوتیسم اثرات نامطلوبی بر سلامت روان و کیفیت زندگی افراد دارد، بنابراین بررسی شیوع و عوامل مرتبط با آن در جوامع مهم است. هدف از انجام این مطالعه تعیین شیوع هیرسوتیسم و عوامل مرتبط با آن در دانشجویان ساکن خوابگاههای دانشگاه علوم پزشکی سمنان میباشد. روش اجرا: در ای
تغذیه مناسب و به عبارتی حق برخورداری و دسترسی به غذای سالم و مناسب، از اساسیترین حقوق انسانهاست. بدون برخورداری از تغذیه مناسب، هیچ کس از موهبت سلامت برخوردار نخواهد بود. انسانی که سالم نیست، توانایی و کارآیی لازم را برای فعالیتهای روزمره ندارد. در دیدگاه گستردهتر، توسعه اق