ارتباط جهت گیری مذهبی و امیدواری با اضطراب سلامت در زنان پرستار بیمارستان امام خمینی (ره) تهران
چکیده
مقدمه: نیاز انسان به دین قدمتی به عمر تاریخ دارد؛ زیرا بشر همواره به حامی مقتدر نیاز داشته است. یکی از نکاتی که رابطه بین نگرش های مذهبی و سلامت روانی را تبیین می کند، احساس امیدواری است. مطالعات نشان می دهند که مذهب می تواند در ایجاد احساس امید، آرامش هیجانی، کاهش اضطراب و کمک به حل مشکل مؤثر باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط جهت گیری مذهبی و امیدواری با اضطراب سلامت در پرستاران شاغل در بیمارستان امام خمینی (ره) تهران انجام گرفت. روش: پژوهش حاضر یک پژوهش توصیفی از نوع مقطعی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان پرستار که در مهرماه 1390 در بیمارستان امام خمینی (ره) تهران شاغل بوده اند. با روش نمونه گیری در دسترس یگ گروه70 نفری از پرستاران انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه های امیدواری اسنایدر و جهت گیری مذهبی بهرامی احسان و اضطراب سلامت سالکوسکیس بوده است. داده ها با استفاده از آزمون آماری همبستگی پیرسون تحلیل شد. یافته ها: نتایج به دست آمده از تجزیه و تحلیل آماری نشان می دهد که بین جهت گیری مذهبی و امیدواری رابطه معناداری وجود دارد (01/0p ). همچنین بین امیدواری و اضطراب سلامت رابطه معکوس وجود دارد (05/0p>). نتیجه گیری: نتایج به دست آمده در این پژوهش نشان می دهد که با تقویت ابعاد مذهبی و تأکید بر حفظ سلامت روانی در پرستاران می توان امیدواری را در آنان تقویت کرد. اگر آنان درک مثبتی از مؤلفه های شناختی و گرایش های مذهبی داشته باشند تعهدات بالایی نسبت به انجام وظایف خود خواهند داشت.