جمشید در گذر از فردانیت (نقد کهن الگویی داستان جمشید و خورشید اثر سلمان ساوجی)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
منظومة جمشید و خورشید سلمان ساوجی اثری رمزی و تمثیلی است که تمام اجزای آن از ساختاری واحد و منسجم برخوردار است. این اثر علاوه بر نشان دادن قدرت سلمان ساوجی در داستانسرایی و پیوستن مطالب متعدد، نشانة آشنایی سلمان ساوجی با میراث غنی ادبی، فرهنگی و عرفانی بازمانده از ادوار پیشین اس
موسیقی از مهمترین عوامل زیبایی و جذابیت شعر است. این مقوله ازطریق توازن آوایی بهصورت کمی (وزن) و کیفی (توازن واجی) خود را نشان میدهد. سلمان ساوجی در غزلیات اندکی (47 غزل) که در ضمن مثنوی «جمشید و خورشید» سروده، بهخوبی از عهدة آن برآمدهاست. در این غزلها بیشتر از اوزانی استف
در تاریخ ادبیات ایران، آثاری به مقتضیات فکری و فرهنگی زمانه آفریده شدهاند که میتواند در رویکردی بازخوانشی ضمن اشاره به روانشناسی فردی و اجتماعی آن عصر، حلقههایی از جریانشناسی ادبی در تکمیل خلأهای نگرش ساختاری باشند؛ منظومة «جمشید و خورشید» سلمان ساوجی(778ه.ق)، یکی از این آثار
در تاریخ ادبیات ایران، آثاری به مقتضیات فکری و فرهنگی زمانه آفریده شده اند که می تواند در رویکردی بازخوانشی ضمن اشاره به روانشناسی فردی و اجتماعی آن عصر، حلقه هایی از جریان شناسی ادبی در تکمیل خلأهای نگرش ساختاری باشند؛ منظومة «جمشید و خورشید» سلمان ساوجی(778ه.ق)، یکی از این آثار
نقد کهنالگویی که برگرفته از آرای روانشناسانهی کارل گوستاو یونگ است، در دوران معاصر از روشهای مدرن نظریهی نقد ادبی تطبیقی بر پایهی نقد روانشناختی بهشمار میرود که توجه بسیاری از منتقدان معاصر را به خود جلب کرده است. این گونهی نقد ادبی در پی یافتن ارتباطی میان ذهن نویسنده
این مقاله به نقد کهنالگویی سفر قهرمان در داستان ماهی سیاه کوچولو، اثر صمد بهرنگی میپردازد. کمپبل، برای کهنالگوی سفر قهرمان سه مرحله در نظر گرفته است: عزیمت،جدایی و بازگشت. او معتقد است که رشد کهنالگوها در روان فرد، مستلزم گذر از این مراحل است. پیرسن، از شارحان نظریهی کمپبل، اعت