مقایسه سلسله مراتب قدرت، انسجام و ساختار خانواده های دارای کودک معلول و بدون کودک معلول شهر بوشهر از دیدگاه مادران آنها- ۱۳۹۴

سهیلا زائری، soheala zaeri department of nursing, school of nursing and midwifery, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranگروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران مسعود بحرینی، masoud bahreini department of nursing, school of nursing and midwifery, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranگروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران کامران میرزایی، kamran mirzaei department of social medicine, school of medicine , bushehr university of medical sciences, bushehr, iranگروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران مریم روانی پور، maryam ravanipour department of nursing, school of nursing and midwifery, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranگروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران سمیه زائری، somaye zarei department of psychology, school of education and psychology, abadan university of payam noor, khoozestan, iranگروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور آبادان، خوزستان، ایران

چکیده

زمینه: سلسله مراتب قدرت، انسجام و ساختار خانواده از مؤلفه های اصلی هر خانواده ای محسوب می شوند. در خانواده های دارای کودک معلول، ممکن است این ساختارها و کارکردها تحت تأثیر قرار گیرند. هدف این مطالعه مقایسه سلسله مراتب قدرت، انسجام و ساختار خانواده دارای کودک معلول و بدون کودک معلول شهر بوشهر از دیدگاه مادران آنها (1394) بود. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، 150 نفر از مادران کودکان معلول و بدون کودک معلول شهر بوشهر به ترتیب به روش مبتنی بر هدف و خوشه ای انتخاب شدند. سلسله مراتب قدرت، انسجام و ساختار خانواده، از دیدگاه مادران با استفاده از ابزار سنجش نظام خانواده ارزیابی شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری spss ویرایش 18 و آزمون های آماری تی مستقل، آنالیز واریانس و مجذور کای مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: بر اساس نتایج، بین خانواده های مورد مطالعه از نظر قدرت تفاوت معنی داری وجود نداشت (22/0=p) ولی میانگین نمره انسجام خانواده های دارای فرزند معلول جسمی (54/0±90/1 و 0001/0=p) و ذهنی (73/0±56/1 و 0001/0=p) کمتر از خانواده های سالم (52/0±26/2 و 0001/0=p) بود، همچنین از نظر ساختار بین خانواده های دارای فرزند سالم و معلول جسمی و معلول ذهنی تفاوت معنی داری وجود نداشت (05/0=p). نتیجه گیری: یافته ها نشان داد انسجام خانواده دارای فرزند معلول نسبت به خانواده سالم آسیب پذیرتر است. آگاه سازی زوج های جوان نسبت به نتایج تولد فرزند معلول و در گام بعد ارائه آموزش ها و حمایت های لازم به خانواده های دارای فرزند معلول ضرورتی انکارناپذیر است.