بررسی تأثیر برنامه آموزشی مبتنی بر بیمار استاندارد شده بر تصمیم گیری بالینی پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه
چکیده
اهداف: شرایط متغیر وضعیت بالینی بیماران در بخش های مراقبت ویژه، مستلزم آن است که پرستاران تصمیم گیرندگان باکفایتی باشند. بیمار استاندارد شده از روش های آموزشی نوین است که می تواند باعث توسعه تصمیم گیری بالینی شود. لذا این مطالعه با هدف تعیین تأثیر برنامه آموزشی مبتنی بر بیمار استاندارد شده بر مهارت تصمیم گیری بالینی پرستاران بخش مراقبت ویژه انجام گردید. روش ها: در این مطالعه تجربی با روش پیش آزمون-پس آزمون٬ بیمارستان های شهید کامیاب و امام رضا (ع) شهر مشهد به صورت تصادفی در یکی از گروه های آموزش با بیمار استاندارد و کنترل قرار داده شدند. سپس به روش نمونه گیری تصادفی 58 پرستار آی سی یو انتخاب گردیدند. در هر دو گروه قبل و 45 روز بعد از مداخله پرسشنامه تصمیم گیری بالینی تکمیل گردید. داده ها با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل، تی زوجی، کای اسکوئر، من ویتنی و ویلکاکسون تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: قبل از مداخله میانگین نمره مرحله اول (666/0=p)، مرحله دوم (587/0p=) و مرحله سوم تصمیم گیری بالینی (747/0=p) در دو گروه اختلاف آماری معنی داری نداشت؛ اما پس از اجرای مداخله در میانگین نمره مرحله اول (001/0>p)، مرحله دوم (001/0>p) و مرحله سوم (001/0>p) تصمیم گیری بالینی در هر دو گروه اختلاف آماری معنی داری مشاهده شد. در تفاوت میانگین نمرات پس آزمون با پیش آزمون در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل اختلاف آماری معنی داری مشاهده شد (001/0>p). نتیجه گیری: نتایج نشان داد برنامه آموزشی مبتنی بر بیمار استاندارد شده در توسعه تصمیم گیری بالینی پرستاران مؤثرتر خواهد بود. لذا کاربرد این روش آموزشی در برنامه های آموزش مداوم ضمن خدمت به منظور بهبود تصمیم گیری بالینی پرستاران پیشنهاد می شود.