مقاله

پاسخ واسطه های آنژیوژنیک پلاسمایی به تمرین هوازی و عصاره آبی سیاه ولیک در رت های نر ویستار

آسیه عباسی دلویی، آمل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، گروه فیزیولوژی ورزشیسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی آیت الله آملی (islamic azad university of ayatollah amoli) احمد عبدی، استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی آیت الله آملی (islamic azad university of ayatollah amoli) هاجر عباس زاده صورتی، 2- استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی ساری (islamic azad university of sari) مژگان احمدی، استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی واحد یادگار امام خمینی شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه آزاد اسلامی تهران جنوب (islamic azad university of tehran south)سازمان های دیگر: دانشگاه آزاد اسلامی تهران

چکیده

مقدمه: فاکتورهای آنژیوژنیک مجموعه ای از فاکتورهای رشدی هستند که به طور مستقیم و غیرمستقیم باعث افزایش عروق در بافت می شوند. از طرفی به نظر می رسد عصاره دارویی برخی گیاهان می تواند با مسیرهای فاکتور رشدی در تعامل باشد. هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر 6 هفته تمرین هوازی فزاینده و عصاره سیاه ولیک بر میزان تغییرات vegf و آنژیوپویتین 1 و 2 پلاسما در موش های صحرایی نر ویستار بود. روش بررسی: 32 سر موش صحرایی نر (4 تا 6 ماهه) به طور تصادفی به چهار گروه کنترل- سالین، تمرین- سالین، کنترل- سیاه ولیک، تمرین- سیاه ولیک تقسیم شدند. مقدار یک میلی لیتر عصاره آبی سیاه ولیک به ازای هر 100 گرم وزن موش به صورت دهانی بلافاصله پس از تمرین، 5 روز در هفته و به مدت 6 هفته از پایان هفته دوم به موش ها داده شد و نمونه های خونی در پایان تیمار جهت اندازه گیری متغیرهای مورد نظر جمع آوری شد. داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه در سطح معنی داری 05/0p

اسناد مشابه