مقاله

ارتباط هوش هیجانی با اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری

ماهنی رهکار فرشی، mahni rahkar-farshi ph.d. student in nursing, lecturer, department of pediatrics, school of nursing and midwifery, tabriz university of medical sciences, tabriz, iranدانشجوی دکتری تخصصی پرستاری، مربی، گروه کودکان، دانشکده پرستاری- مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران مهناز جبرئیلی، mahnaz jabraeili ph.d. student in nursing, lecturer, department of pediatrics, school of nursing and midwifery, tabriz university of medical sciences, tabriz, iranدانشجوی دکتری تخصصی پرستاری، مربی، گروه کودکان، دانشکده پرستاری- مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران مریم وحیدی، maryam vahidi ph.d. student in nursing, department of psychiatric(mental health) nursing, school of nursing and midwifery, tabriz university of medical sciences, tabriz, iranدانشجوی دکتری پرستاری، گروه روان پرستاری، دانشکده پرستاری – مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

چکیده

زمینه و هدف: فرایند اجتماعی شدن حرفه پرستاری با ورود به برنامه آموزش پرستاری آغاز می شود و با اتمام آموزش پرستاری و ورود به محیط های کاری ادامه می یابد. برای بهبود این فرایند، باید عوامل تقویت کننده آن شناسایی شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط هوش هیجانی با اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری تبریز انجام شد. روش کار: در این مطالعه همبستگی، پس از تعیین حجم نمونه، تمامی دانشجویان ترم های 6، 7 و 8 پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تبریز مورد مطالعه قرار گرفتند. داده ها با استفاده از سه پرسش نامه شامل پرسش نامه مشخصات دموگرافیک، آزمون خودگزارشی هوش هیجانی shiring/siberia و پرسش نامه اجتماعی شدن حرفه ای toit جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار spss انجام شد. یافته ها: سطح هوش هیجانی و اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری بیشتر از حد متوسط بود. بین هوش هیجانی کل و خرده مقیاس های آن با نمره کل اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری، ارتباط معنی داری یافت نشد. متغیرهای جنسیت، معدل ترم های گذشته و امید به آینده شغلی با اجتماعی شدن حرفه ای ارتباط آماری معنی داری داشت. نتیجه گیری: به نظر می رسد اجتماعی شدن حرفه ای دانشجویان پرستاری بیشتر تحت تأثیر میزان یادگیری در حیطه شناختی و روانی- حرکتی قرار دارد تا میزان هوش هیجانی آن ها؛ اما با توجه به اهمیت حیطه عاطفی در مراقبت جامع و انسانی از مددجویان، آموزش مهارت های هوش هیجانی برای دانشجویان ضروری می باشد.

اسناد مشابه