طراحی و ارزیابی نرم افزار آموزشی الکترونیکی برای آموزش مسایل بهداشتی به نابینایان

کامبیز بهاءالدین بیگی، kambiz bahaadinbeigi ph.d. in medical informatics, assistant professor, medical informatics research center, institute for futures studies in health, kerman university of medical sciences, kerman, iranدکترای تخصصی انفورماتیک پزشکی، استادیار، مرکز تحقیقات انفورماتیک پزشکی، پژوهشکده آینده پژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران زهرا سادات ایزی، zahra sadat izi school of management and information science, kerman university of medical sciences, kerman, iranکارشناس مدارک پزشکی، گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران سیمین صالحی نژاد، simin salehinejad b.sc. in medical record, department of health information management and technology, school of management and health informatics, kerman university of medical sciences, kerman, iranکارشناس ارشد مدیریت دولتی، مرکز تحقیقات مدل سازی در سلامت، پژوهشکده آینده پژوهی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران زهرا جراره، zahra jarareh school of management and information science, kerman university of medical sciences, kerman, iranکارشناس مدارک پزشکی، گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران رویا وطن خواه، roya vatankhah m.sc. in medical education, medical education development center, kerman university of medical sciences, kerman, iranکارشناس ارشد آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران

چکیده

زمینه و هدف: امروزه فن آوری های نوین، فرصت های برابری را برای آموزش نابینایان و دسترسی آنان به اطلاعات موردنیازشان فراهم آورده است. استفاده از این فن آوری ها توسط دانش آموزان دارای نقص بینایی یک الزام می باشد. این مطالعه با هدف ارایه یک نرم افزار کاربردی برای آموزش مسایل پزشکی جهت استفاده نابینایان و ارزیابی نظرات در مورد مزایا و معایب آن انجام گرفت. روش کار: مطالعه حاضر از نوع کیفی بود که پس از انجام مصاحبه با 15 نفر از نابینایان در مقاطع مختلف تحصیلی، لیستی از مطالب آموزشی موردنیاز در حوزه بهداشت روانی تهیه و توسط یک نفر با صدای مناسب در فایل های صوتی ضبط گردید. مطالب ارایه شده در یک دیسک فشرده چند رسانه ای برای نابینایان تهیه و اجرا شد و در نهایت نظرات آنان مورد ارزیابی و بررسی قرار گرفت. یافته ها: نابینایان به طور کلی از کیفیت نرم افزار راضی بودند و استفاده از آن را موجب افزایش میزان یادگیری خود می دانستند، اما در عین حال اعتقاد داشتند که باید محتوای مطالب بهتر باشد و اطلاعات کامل تری در مورد بیماری ها ارایه گردد و این نرم افزار برای سایر اطلاعات بهداشتی آنان نیز طراحی شود. نتیجه گیری : با توجه به نقش فن آوری و ابزارهای آموزش الکترونیکی در افزایش یادگیری نابینایان و همچنین نیاز بیشتر این افراد به اطلاعات بهداشتی، لزوم توجه مربیان و مدیران آموزشی به طراحی و اجرای این ابزارها به منظور آموزش مسایل بهداشتی ضروری می باشد.