تأثیر ارائه خدمات آموزشی- پژوهشی در قالب تأسیس پایگاه توسعه تحقیقات بالینی بر عملکرد پژوهشی اعضای هیأت علمی بالینی دانشگاه علوم پزشکی کرمان

حمید نجفی پور، hamid najafipour phd. in physiology, professor of physiology dept., school of medicine & physiology research center, kerman university of medical sciences, kerman, iranدکترای تخصصی فیزیولوژی، استاد گروه فیزیولوژی دانشکده پزشکی افضلی پور و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران صدیف درویش مقدم، sodaif darvish moghadam subspecialist in gastroenterology, associate professor of internal medicine dept., school of medicine & physiology research center, kerman university of medical sciences, kerman, iranفوق تخصص گوارش، دانشیار گروه داخلی دانشکده پزشکی افضلی پور و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران جلال آزمندیان، jalal azmandian subspecialist in nephrology, assistant professor of internal medicine dept., school of medicine & physiology research center, kerman university of medical sciences, kerman, iranمتخصص نفرولوژی، استادیار گروه داخلی دانشکده پزشکی افضلی پور و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران حامد حسینی، hamed hosseini general practitioner, clinical research development center, afzalipour hospital, kerman university of medical sciences, kerman, iranپزشک عمومی، پایگاه توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان افضلی پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران

چکیده

زمینه و هدف : بررسی وضعیت شاخص­های پژوهشی اعضای هیأت علمی دو گروه علوم پایه و بالینی حاکی از ضعیف­تر بودن این شاخص­ها در گروه علوم بالینی می­باشد. در این طرح تأثیر تأسیس پایگاه توسعه تحقیقات بالینی و ارائه خدمات آموزشی- پژوهشی بر عملکرد پژوهشی اعضای هیأت علمی بالینی مورد بررسی قرار گرفت. روش­کار : در این مطالعه مداخله­ای میدانی 66 نفر عضو هیأت علمی بیمارستان افضلی­پور، گروه آزمون و 45 نفر عضو هیأت علمی بیمارستان، شفا گروه شاهد بودند. پس از تأسیس پایگاه درمحل کار گروه آزمون، خدمات آموزشی-پژوهشی به مدت دو سال ارائه گردید. میزان فعالیت­های پژوهشی هر دو گروه دو سال قبل و دو سال بعد از آن مقایسه گردید. یافته­ها : یافته­ها حاکی از رشد تعداد و سرانه مقالات چاپ شده گروه آزمون به میزان 39 و 33 درصد و کاهش این شاخص­ها در گروه شاهد به میزان 21 و 6/21 درصد بود که اختلاف دو گروه از نظر هر دو شاخص، معنی­دار می­باشد (01/0> p ). شاخص تعداد راهنمائی پایان نامه و شاخص­های تعداد و سرانه خلاصه مقالات ارائه شده در کنگره­ها نیز در گروه آزمون از رشد بیشتری نسبت به گروه شاهد برخوردار است . افزایش شاخص­های تعداد و سرانه طرح­های تحقیقاتی مصوب در گروه آزمون به ترتیب 76 و 68 درصد و در گروه شاهد 120 و 122 درصد می­باشد. نتیجه­گیری : تأسیس پایگاه تحقیقات بالینی و ارائه خدمات آموزشی- پژوهشی آن در محل کار اعضای هیأت علمی بالینی، تأثیر مثبتی بر عملکرد و ارتقاء شاخص­های پژوهشی اعضای مذکور داشته است. بنابراین انجام اقدام مشابه در سایر بیمارستان­های دانشگاه پیشنهاد می­گردد.