مقایسه تأثیر تدریس به شیوه بحث گروهی دانشجو- محور با شیوه سخنرانی بر یادگیری دانشجویان پزشکی
چکیده
زمینه و هدف : سالهاست که ارائه دروس تئوری به دانشجویان به شیوه سنتی سخنرانی ادامه دارد و هر دو گروه اساتید و فراگیران از کم بازدهی و کسل کنندگی کلاس ها ناراضیاند . با توجه به تجربه کم ارائه دروس تئوری بالینی به شیوه بحث گروهی دانشجو- محور در گروههای کوچک، این مطالعه به منظور مقایسه میزان یادگیری به این شیوه با روش سخنرانی صورت گرفت . روشکار : در این مطالعه نیمه تجربی، دو شیوه سخنرانی و بحث گروهی در گروههای کوچک (6 تا 8 نفره) در تدریس درس تئوری کودکان در چهار دوره از دانشجویان پزشکی زنجان آزمایش گردید. بعضی عناوین بهصورت سخنرانی و برخی نیز بهصورت بحث گروهی دانشجو- محور تدریس شدند. در خاتمه همه کلاسها کوئیز به عمل آمد که نتایج آنها و همچنین نتایج آزمونهای پایان ترم در دو شیوه تدریس مقایسه گردیدند. یافتهها : میانگین درصد پاسخهای صحیح در کوئیزهای آخر کلاسهای به شیوه بحث گروهی و سخنرانی، به ترتیب 84 و 45 درصد بود که اختلاف معنیداری را نشان داد (0001/0= p ) ولی مقایسه میانگین درصد پاسخهای صحیح به سؤالات آزمونهای پایانی در دو شیوه به ترتیب بالا به میزان 67درصد و 65درصد، اختلاف معنیدار نشان نداد (19/0= p ). نتیجهگیری : بر اساس نتایج این بررسی و مطالعات مشابه، یادگیری در شیوه بحث گروهی عمیقتر و مؤثرتر به نظر میرسد ولی این عمق یادگیری را در آزمون پایانی نمیتوان دریافت که احتمالاً میتواند بهدلیل اشکالات مربوط به نوع طراحی سؤالات و تأکید بر محفوظات فراگیران باشد.