بررسی میزان دانش و مهارت تشخیصی دندانپزشکان شرکت کننده در چهلمین کنگره بین المللی انجمن دندانپزشکی ایران در باره سرطان دهان

محمدرضا زارعی، mohammad reza zareie associate professor of oral medicine department, kerman dental schoolدانشیار گروه بیماری های دهان، دانشکده دندانپزشکی کرمان نادر نوابی، nader navabi assistant professor of oral medicine department, kerman dental schoolاستادیار گروه بیماری های دهان, دانشکده دندانپزشکی کرمان حسین اخوی زادگان، hossein akhavizadegan prostodontics resident, mashad university of medical sciencesدستیار تخصصی پروتزهای دندانی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد مهدی نعیمی خراسانی زاده، mehdi naimi khorasanizadeh dentistدندانپزشک عمومی مهدی یزدانی، mehdi yazdani dentistدندانپزشک عمومی

چکیده

زمینه: سرطان دهان پنجمین سرطان شایع و یکی از ده علت اصلی مرگ و میر در جهان به شمار می رود. این سرطان مشکلی جدی برای سلامتی محسوب می شود. میزان مرگ و میر بالای این سرطان ممکن است ناشی از عدم معاینه دقیق توسط دندانپزشکان یا فقدان اطلاعات کافی نزد این گروه باشد. هدف: هدف از مطالعه حاضر ارزیابی میزان آگاهی و مهارت تشخیصی گروهی از دندانپزشکان ایرانی درباره سرطان دهان بود. روش کار: در این مطالعه توصیفی 412 نفر از دندانپزشکان ایرانی شرکت کننده درچهلمین کنگره بین لمللی انجمن دندانپزشکی ایران در سال 1379 به صورت داوطلبانه شرکت کردند. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامه ای که قبلاً روایی و پایایی آن در مطالعه دیگری مورد تأیید قرار گرفته بود، صورت گرفت. این پرسشنامه در سه بخش شامل ویژگی های فردی، سؤالات سنجش آگاهی و سؤالات ارزیابی مهارت تشخیصی تنظیم شده بود. یافته ها: نتایج نشان داد بیشتر نمونه مورد مطالعه مذکر (2/60%) بودند و در گروه سنی زیر 37 سال (3/63%) قرار داشتند. پاسخ دهندگان در مجموع به 51% از سؤالات دانش (59/5= ) و 55% پرسش های مهارت تشخیصی (65/1= ) پاسخ صحیح دادند. بین نمره کل دانش و مهارت تشخیصی همبستگی متوسط مثبت و معنی داری وجود داشت (05/0 p< ، 4/0 = r ) . در هر دو حیطه آگاهی و مهارت تشخیصی، درصد پاسخ صحیح دندانپزشکان جوان تر به طور معنی داری بیش از سایر گروه های سنی بود (05/0 p< ). نتیجه گیری: با توجه به پایین بودن نمره دندانپزشکان در دو حیطه دانش و مهارت تشخیصی درباره سرطان دهان، باید آموزش بیشتری در زمینه سرطان دهان در قالب برنامه های آموزش مداوم به آنان داده شود.