پیش بینی ناگویی خلقی در نوجوانان بر اساس تروماهای اوایل زندگی و نگرش به والدین
سیده فاطمه سیده فاطمه سجادی، seyede fatemeh sajadi young researchers and elite club, shiraz branch, islamic azad university, shiraz, iranباشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران مهناز مهناز مهرابی زاده هنرمند، mahna z mehrabizadeh honarmand professor of general psychology, shahid chamran university of ahvaz, ahvaz, iranاستاد گروه روان شناسی عمومی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران نسرین نسرین ارشدی، nasrin arshadi assistant professor of psychology, shahid chamran university of ahvaz, ahvaz, iranاستادیار گروه روان شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران یدالله یدالله زرگر، yadollah zargar assistant professor of psychology, shahid chamran university of ahvaz, ahvaz, iranاستادیار گروه روان شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران سیده فروغ سیده فروغ سجادی، seyede forugh sajadi ma student in nutrition, university of tehran, tehran, iranدانشجوی کارشناسی ارشد تغذیه، دانشگاه تهران، تهران، ایران
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
مقدمه: پژوهشها دریافتهاند که بین ناگویی خلقی و طیف گستردهای از بیماریها از جمله اختلالات خلقی، اختلالات خوردن، سوءمصرف مواد، بیماریهای قلبیعروقی، بیماری دیابت، آرتریت روماتوئید، بیماری التهابی روده، سرطان، بیماریهای تنفسی و دردهای مزمن، همبستگی مثبت وجود دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر پیشبینی ناگویی خلقی بر اساس تروماهای اوایل زندگی و نگرش نسبت به پدر و مادر است. روش کار: در این پژوهش همبستگی متعارف در سال 92-1391، نمونهای به حجم 300 نفر (150 دختر و 150 پسر) از دانشآموزان دبیرستانهای شیراز، به روش تصادفی چندمرحلهای انتخاب شد. ابزار مورد استفاده جهت جمعآوری دادهها شامل مقیاس تروماهای اوایل زندگی، مقیاس نگرش نسبت به پدر و مادر، مقیاس ناگویی خلقی تورنتو بود. جهت تحلیل دادهها از نرمافزار spss نسخهی 18 و روش همبستگی متعارف استفاده شد. یافته ها: نتایج این پژوهش بیانگر این است که الگویی از نمرات بالا در دشواری در شناسایی هیجانات و دشواری توصیف هیجانات با الگویی از نمرات بالا در تروماهای دوران کودکی، نگرش نسبت به پدر و نگرش نسبت به مادر همبسته هستند (001/0>p). بنابراین، ترکیب دشواری در شناسایی هیجانات و دشواری در توصیف هیجانات پایین، احتمال وجود تروماهای دوران کودکی، نگرش نسبت به پدر و نگرش نسبت به مادر را پایین میبرد. نتیجه گیری: بنا بر نتایج، تروماهای اوایل زندگی، نگرش نسبت به پدر و نگرش نسبت به مادر، قادر به پیشبینی دشواری در توصیف و شناسایی هیجانات بوده و واریانس قابل توجهی از شاخص بقا را تبیین میکنند.
مقدمه: پژوهشها دریافتهاند که بین ناگویی خلقی و طیف گستردهای از بیماریها از جمله اختلالات خلقی، اختلالات خوردن، سوءمصرف مواد، بیماریهای قلبیعروقی، بیماری دیابت، آرتریت روماتوئید، بیماری التهابی روده، سرطان، بیماریهای تنفسی و دردهای مزمن، همبستگی مثبت وجود دارد. هدف از انجام
هدف پژوهش حاضر نقش تعلل ورزی، خود تنظیم گری و باورهای فراشناختی در پیش بینی ناگویی خلقیدانش آموزان دختر دوره متوسطه بود. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعهی آماری این پژوهش را91 تشکیل میدهد. آزمودنی های - کلیه ی دانش آموزان دختر دوره ی متوسطه ی شهر مشکین شهر در سال تحصیلی
این پژوهش با هدف بررسی پیشبینی مهارتهای اجتماعی بر اساس تروماهای دوران کودکی و منبع کنترل بیرونی در نوجوانان با اضطراب اجتماعی انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دختر و پسر دبیرستانی مناطق 22 گانه شهر تهران در سال تحصیلی 1404-1403 بود که ب
مقدمه: خودشیفته چالشهای قابل توجهی در سازگاری روانشناختی افراد به وجود میآورد. در نتیجه، شناسایی عوامل مؤثر در ایجاد آن میتواند در تدوین برنامههای پیشگیری از خودشیفتگی مفید باشد. پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ساختاری خودشیفتگی بر اساس تروماهای اوایل زندگی، عملکرد خانواده و شیوه
هدف پژوهش حاضر نقش تعلل ورزی، خود تنظیم گری و باورهای فراشناختی در پیش بینی ناگویی خلقیدانش آموزان دختر دوره متوسطه بود. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعهی آماری این پژوهش را91 تشکیل میدهد. آزمودنی های - کلیه ی دانش آموزان دختر دوره ی متوسطه ی شهر مشکین شهر در سال تحصیلی
مقالهپژوهندهمرجان شاهی، marjan shahi دکتر محمدعلی محمدی فر، mohammad ali mohammadyfar assistant professor, department of psychology, semnan university, semnan, iranاستادیار، گروه روان شناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران دکتر محمود نجفی، mahmood najafi
سابقه و هدف: اصطلاح ناگویی هیجانی (alexithymia) اولین بار در سال 1972 توسط سیفنئوس (sifneos)، برای توصیف خوشه ای از نشانگان شامل کاهش توانایی برای نامیدن و ارتباط برقرار کردن با عواطف و پریشانی عاطفی، نشانگان جسمانی و افکار با جهت گیری بیرونی مطرح شد. مطالعه ی حاضر با هدف پیش بین