بررسی اثر تترااتیل آمونیوم و ویتامین های گروه ب بر اثربخشی پیوند سلولی در درمان بیماری پارکینسون در مدل حیوانی ۶ -هیدروکسی دوپامین

محمد صوفی آبادی، mohammad sophiabadi cellular and molecular research center, qazvin university of medical sciences, qazvin, iran نگین فریدونی، negin fraidouni cellular and molecular research center, qazvin university of medical sciences, qazvin, iran ایدا فرجی، ayda faraji cellular and molecular research center, qazvin university of medical sciences, qazvin, iran طاهره درگاهی، tahereh dargahi cellular and molecular research center, qazvin university of medical sciences, qazvin, iran حسن یعقوبی دوست، hassan yaghubi-dust cellular and molecular research center, qazvin university of medical sciences, qazvin, iran هاشم حقدوست یزدی، hashem haghdoost-yazdi cellular and molecular research center, qazvin university of medical sciences, qazvin, iran

چکیده

مقدمه: پیوند سلول های مزانسفال شکمی جنینی (vm)به استریاتوم بیماران پارکینسونی به عنوان یک استراتژی برای درمان بیماری پارکینسون پیشنهاد شده است. لکن تنها 20- 5 % ازسلول های پیوندی زنده می مانند. در این مطالعه اثر تترااتیل آمونیوم (tea) ،مهار کننده کانال های پتاسیمی و ویتامین های گروه ب بر اثر بخشی پیوند سلولی در درمان بیماری پارکینسون در مدل حیوانی مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: سوسپانسیون سلولی از ناحیه vmجنین های 14 روزه موش های صحرایی تهیه گردید و پس از کشت شبانه در محلول حاوی tea یا ویتامین های ب به استریاتوم موش های پارکینسونی پیوند زده شد. پس از پیوند موش ها تا دو هفته tea یا ویتامین های گروه ب را دریافت می نمودند. شدت علائم پارکینسون بوسیله آزمون چرخش القاء شده با آپومرفین در چندین مرحله قبل و پس از پیوند مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: 1- پیوند سوسپانسیون سلولی به میزان قابل ملاحظه ای سبب کاهش علائم رفتاری موش های پارکینسونی گردید. 2- تیمار با tea سبب کاهش بیشتر این علائم نسبت به گروه کنترل شد. 3- ویتامین های ب به تنهایی اثری در کاهش بیشتر این علائم نداشت. 4- تیمار با هر دو tea و ویتامین های ب نیز منجر به کاهش بیشتر علائم رفتاری گردید که در یک آزمون حتی بیش از اثر tea به تنهایی بود. نتیجه گیری: tea بویژه همراه با ویتامین های گروه ب می تواند سبب افزایش اثر بخشی پیوند سلولی در درمان علائم پارکینسون القاء شده توسط سم 6-هیدروکسی دوپامین گردد.