اثر تحریک تخمک گذاری القاء شده با هورمون های hcg و pmsgبر جمعیت سلول های دندریتیک رحمی در موش های ماده nmri

seyed mohammadaryam moazzeni dept. immunology, faculty of medicine, tarbiat modares university, tehran, iran، maryam eskandarian dept. immunology, faculty of medicine, tarbiat modares university, tehran, iran، mojdeh salehnia dept. histology, faculty of medicine, tarbiat modares university, tehran, iran

چکیده

هدف: روش تحریک تخمک گذاری با هدف تحریک فولیکولوژنز و افزایش تعداد تخمک های آزاد شده کاربرد وسیعی در کلینیک های ivf دارد. به دنبال تحریک هورمونی تخمک گذاری، میزان هورمون های مترشحه از تخمدان به ویژه استرادیول و پروژسترون از حد فیزیولوژیک فراتر می رود. سلول های سیتم ایمنی به ویژه سلولهای دندریتیک واجد رسپتور برای هورمونهای پروژسترون و استرادیول هستند. این سلولها در لانه گزینی مناسب و ایجاد یک حاملگی موفق نقش مهمی دارند. افزایش غلظت هورمونها به دنبال تحریک تخمک گذاری، می تواند بر فراخوانی و فراوانی سلول های ایمنی به ویژه سلول دندریتیک تاثیر بگذارد. مواد و روش ها: از دو گروه موش های باردارشده طبیعی و موش های باردارشده پس از تحریک تخمک گذاری، در روز هفتم بارداری خون گیری به عمل آمد و میزان هورمون های استرادیول و پروژسترون سرم سنجش شد. همچنین با استفاده از روش ایمونوهیستو شیمی فراوانی و چگونگی پخش سلول های دندریتیک در دو بافت طحال و دسیدوا مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج حاصله از این مطالعه نشان داد که در گروه تحریک تخمک گذاری نسبت به گروه کنترل، میزان هورمون های استرادیول و پروژسترون سرم افزایش و فراوانی سلول های دندریتیک در دو بافت طحال و رحم کاهش یافته است. نتیجه گیری: با توجه به افزایش غلظت هورمونهای استروژن و پروژسترون بدنبال تحریک تخمک گذاری و وجود گیرنده جهت این هورمونها بر روی سلولهای دندریتیک، تغییر فراوانی این سلولها پس از تحریک تخمک گذاری قابل توجیه می باشد و با توجه به نقش سلولهای دندریتیک در پدیده لانه گزینی جنین و کنترل پاسخهای ایمنی مادر ، بنظر می رسد که تغییرات این سلولها ممکن است منجر به کاهش موفقیت حاملگی پس از ivf شود.