تأثیر زمان متعادل سازی جنین های دو سلولی موش در محلول انجمادی، در روش انجماد شیشه ای، بر میزان بقاء و تکوین آن ها پس از خارج کردن از انجماد
چکیده
سابقه و هدف : این مطالعه به منظور مق ایسه ت أثیر زمان متعادل سازی در محلول انجمادی بر میزان بقا ء جنین های مرحله دو سلولی موش انجام پذیرفت. که تحریک nmri مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع تجربی بوده که در آن از لوله رحمی موش های گونه تخمدانی شده بودند، جنین های دو سلولی ب ه دست آمد. جهت انجماد، این جنین ها به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم 7 درصد دی متیل سولفوکساید، 20 درصد سرم آلبومین گاوی و / 7 درصد اتیلن گلیکول، 5 / و در محلول انجمادی ( 5 20 دقیقه قرار داده شدند و جنین های منجمد شده پس از گذشت ،15 ،10 ، در زمان های 5 (ham’s f محیط کشت 10 چهارده روز از حالت انجماد خارج شدند. میزان بقاء پس از انجماد و مراحل تکوین این جنین ها تا رسیدن به مرحله دو مرحله ای انجام (vitrification) بلاستوسیست و هچینگ بررسی و ثبت شد . این تحقیق بر اساس روش انجماد شیش های شد و ابزار مورد استفاده برای انجماد، کرایو تاپ بود. یافته ها: میزان بقاء پس از خارج کردن از انجماد، میزان کلیواژ، میزان تشکیل بلاستوسیست و رسیدن به مرحله هچینگ در بین چهار گروه، اختلاف معنی داری را نشان نداد. استنتاج: بر اساس یافته های این مطالعه، می توان نتیجه گیری کرد که زمان متعادل سازی جنین های دو سلولی در محلول انجمادی (با غلظت و ترکیبات مشابه ) در فاصله زمانی 5 تا 20 دقیقه برای جنین قابل تحمل بوده و در میزان بقاء و مرا حل تکوین قبل از لانه گزینی تفاوتی ایجاد نم یکند.