مقالهاثر درمانی ریلوزول به عنوان درمان کمکی در بهبود علائم افراد مبتلا به اسکیزوفرنی نوع مداوم
حسین پورمحمود، hossein poormahmood razi hospital, tehranبیمارستان روانپزشکی رازی ، تهران محمدرضا خدایی، mohammad reza khodaie ardakani psychiatry department, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iran, tel: +98 2122180012تهران، ولنجک، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مرکز تحقیقات پسیکوز، تلفن 22180012-021سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی (university of social welfare and rehabilitation sciences) فربد فدایی، farid fadaie psychiatry department, university of social welfare and rehabilitation sciencesدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی ، ولنجک، تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی (university of social welfare and rehabilitation sciences) ذبیح اله اشتری، zabihollah ashtari , psychiatry department, university of social welfare and rehabilitation sciencesدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی ، ولنجک، تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی (university of social welfare and rehabilitation sciences) رقیه مداحی فرد، rogaye maddahifard razi hospital, tehran, iranبیمارستان روانپزشکی رازی ، تهران هدی بهجتی، hoda behjati shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iranدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی (shahid beheshti university of medical sciences)
چکیده
پیش زمینه و هدف: ارزیابی سودمندی ریلوزول (یک مهارکننده آزادسازی گلوتامات) به عنوان درمان کمکی در درمان علائم مثبت و منفی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی نوع مداوم. مواد و روش کار: یک مطالعه تصادفی شده دو سو بی خبر با کمک پلاسبو که در آن 30 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی نوع مداوم بر اساس dsm-iv-tr به طور تصادفی ریلوزول به مقدار mg/d100 و یا پلاسبو همراه با ریسپریدون به مقدار mg/d6 به مدت هشت هفته دریافت کردند. کلیه بیماران توسط مقیاس panss و مقیاس eps در شروع درمان و در هفته های 4 و 8 مورد ارزیابی قرار گرفتند. از مقیاس همیلتون افسردگی جهت ارزیابی افسردگی در شروع درمان و هفته 8 استفاده شد. یافته ها: مطالعه با 30 بیمار به اتمام رسید. گروه دریافت کننده ریلوزول بهبود قابل توجهی در علائم منفی نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو در انتهای مطالعه نشان دادp< 0.001 و همان میزان سودمندی در امتیاز نهایی p< 0.001 و میزان سایکوپاتولوژی عمومی دیده p=0,001. هرچند گروهای دریافت کننده ریلوزول و پلاسبو کاهش در علائم مثبت نشان ندادند. نمرات مقیاس همیلتون افسردگی و مقیاس عوارض دارویی بین دو گروه تفاوتی نداشت. فراوانی سایر عوارض دارویی نیز در بین دو گروه مشابه بود. بحث و نتیجه گیری: اضافه شدن ریلوزول می تواند سبب کاهش علائم منفی اولیه در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی گردد.